More About Eleftheria...



Enter your email address:

Latest Video-clip

Οι παρέες έχουν ρεύμα...

Η Ελευθερία Αρβανιτάκη και η Δήμητρα Γαλάνη μαζί στο Rex



Να αναζητηθούν πού άραγε οι εκπλήξεις στον εφετινό μουσικό χειμώνα; Πάντως όχι στα άσματα. Εχουν περάσει οι εποχές όπου ένα τραγούδι σε έβγαζε έξω από το σπίτι. Αυτό το οποίο αναζητεί πλέον ο απαιτητικός θεατής είναι οι επί της ουσίας συνεργασίες. Οχι δύο οι οποίοι μοιράζονται την ίδια μαρκίζα, αλλά δύο που «σκορπίζονται» μαζί και αδιαλείπτως στην ίδια σκηνή. Υπ' αυτή την προϋπόθεση ελπίδες δημιουργεί η συνεργασία της Δήμητρας Γαλάνη με την Ελευθερία Αρβανιτάκη στο Rex.
Από

Δήμητρα Γαλάνη - Στερεότυπα [Al Tsantiri News Part 2]

Το 2ο μέρος που είναι το τραγούδι της Δήμητρα Γαλάνη "Στερεότυπα". Απλά τέλειο!
Για τα επόμενα κομμάτια, περιμένετε..απλά μου παίνρνει αρκετή ώρα για να τα ανεβάσω.
Περισσότερη Ελευθερία έρχεται. :-)

Al Tsantiri News - Part 1

Το πρώτο κομμάτι της συνέντευξης

Η ελευθερία έσκισε χθες στον Λάκη Λαζόπουλο!!!

Η ελευθερία μας έσκισε χθές στην εκπομπή του Λάκη Λαζόπουλου ( η οποία έκανε 70% τηλεθέαση, σπάζοντας για ακόμη μία φορά το προηγούμενο ρεκόρ της)! Εμφανίστηκε μαζί με την Δήμητρα Γαλάνη, τραγούδησαν γνωστές τους επιτυχίες και μίλησαν για τα επαγγελματικά τους σχέδια -για την Ελευθερία είναι προγραμματισμένος να κυκλοφοήρήσει σύντομα ένας δίσκος best of, σε λίγες μέρες θα ανακοινωθεί και η ημερομηνία, ενώ δίσκος με καινούργια τραγούδια ετοιμάζεται για να κυκλοφορήσει τον προσεχή μάρτιο με απρίλιο- αλλά και για το πώς προέκυψε η συνεργασία μεταξύ τους. Ήθελα να σας πω ότι σε λίγες ωρίτσες θα έχω ανεβάσει και τα βιντεάκια απο χθες με τα τραγούδια και την συνέντευξη. Απλά περιμένετε, δεν θα αργήσω ( πιστεύω :-) ).

Βασίλης


H αφίσα του REX!


Μελωδικός διάλογος Δύσης και Ανατολής


Η Δήμητρα Γαλάνη και η Ελευθερία Αρβανιτάκη λίγο πριν ανέβουν στη σκηνή του Ρεξ μιλούν για τη «μαστοριά» των συνεργασιών

Της Γιωτας Συκκα

Οι τράσες, στις οποίες ακουμπούν τα ρομποτικά φώτα, αντανακλούν στο σκούρο μωβ χρώμα που καλύπτει τους τοίχους του Ρεξ και φτάνει ώς τους εξώστες του. Ολοι οι τεχνικοί ντυμένοι στα μαύρα, σαν να ’ναι συνεννοημένοι, δοκιμάζουν τα φώτα που εναλλάσσουν χρώματα: γαλάζιο, φούξια, μπλε, κόκκινο. Η Ελευθερία Ντεκώ έχει βάλει το χεράκι της στον σχεδιασμό και ο Φιλ Χιλ στον προγραμματισμό. Ο χώρος μοιάζει γιαπί· τα σκηνικά του Μανώλη Παντελιδάκη σαν να κρύφτηκαν, ενώ οι δύο ενορχηστρωτές, Γιώργος Ζαχαρίου και Σωτήρης Λεμονίδης, μας θυμίζουν ότι εδώ θα δούμε τη σύγκλιση δύο διαφορετικών κόσμων. Δύο κόσμων που τους ενώνουν πολλά: από το σμυρναίικο, τα λαϊκό και τον Βαμβακάρη μέχρι τα λάτιν και την ηλεκτροπόπ. Τους δύο κόσμους της Δήμητρας Γαλάνη και της Ελευθερίας Αρβανιτάκη, οι οποίες σ’ ένα διάλειμμα της πρόβας τους μιλούν για την αύρα του χώρου. Του ιστορικού κινηματοθεάτρου που φέτος κλείνει τα 73 του χρόνια. «Σε αυτό το σύμπλεγμα αιθουσών, στον πάνω χώρο του Ρεξ το 1968 εμφανίστηκα για πρώτη φορά» ομολογεί η Δήμητρα Γαλάνη. «Γενικά στους χώρους που δουλεύω αναζητώ πάντα το παρελθόν τους και το σέβομαι, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση». «Κοίτα στην οροφή» με παροτρύνει η Ελευθερία Αρβανιτάκη. Πράγματι, έπειτα από χρόνια, μοιάζει απαλλαγμένη από τα βάρη των προηγούμενων χρήσεων. Αναδεικνύεται, μάλιστα, η τοιχογραφία που επέβλεψε ο Γιάννης Τσαρούχης στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Αλλωστε: «Οι άνθρωποι κάνουν τους χώρους κι όχι το αντίθετο»...

— Η ένωσή σας πώς προέκυψε;

Ε.Α.: Πριν από τέσσερα χρόνια είχα ζητήσει από τη Δήμητρα να συνεργαστούμε. Το αφήσαμε για όταν θα το επέτρεπαν οι υποχρεώσεις μας. Δεν ήταν θέμα να γίνει μια ακόμη συνεργασία. Μαζί έχουμε παρελθόν. Τη θυμάμαι όταν ήμουν στην Οπισθοδρομική, αρχές της δεκαετίας του ’80 όταν ερχόταν στο Αλσος.

Δ.Γ.: Είχα πάθει πλάκα τότε. Γλεντάγαμε με την Οπισθοδρομική.

Ε.Α.: Υστερα συναντηθήκαμε και επαγγελματικά στον «Σείριο» του Μάνου Χατζιδάκι, ο οποίος μας έβαλε να πούμε μαζί το «Λιανοτράγουδο». Ηταν από τις συγκινητικότερες στιγμές που πέρασα στη σκηνή. Θυμάμαι τι σαματάς γινόταν. Δέκα λεπτά διαρκούσε το χειροκρότημα.

Δ.Γ.: Εχει σημασία γιατί ο Μάνος δεν έσπαγε κύκλους τραγουδιών, όμως μας έδωσε να πούμε το συγκεκριμένο. Ηταν πετυχημένη συνεργασία. Πάντα είχαμε καλή σχέση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το τραγούδι «Μένω εκτός». Ημουν στο γραφείο του Θ. Σαραντή, ο οποίος είχε κάποια δισκάκια αφημένα που δεν επρόκειτο να κυκλοφορήσουν στην Ελλάδα. Ακούω τους αρμένηδες και παθαίνω πλάκα. Της τηλεφώνησα αμέσως: «Βρήκα ένα τραγούδι που σου ταιριάζει». Είδες, λοιπόν, μας συνδέουν πολλά.

Το «χτίσιμο»

— Πολλά προγράμματα γίνονται στο όνομα της πρωτοτυπίας. Στη δική σας περίπτωση δεν έπαιξε ρόλο, ήταν μόνο θέμα εκτίμησης;

Δ.Γ.: Δεν είναι πάντα τόσο κυνικά τα πράγματα όσο νομίζει ο κόσμος. Εχεις μια ιδέα, τη λες, σου λέει και ο άλλος τη δική του κι έτσι χτίζεται μια συνεργασία.

— Ποια είχε το πάνω χέρι;

Δ.Γ.: Στις γυναίκες αυτά δεν συμβαίνουν. Είχα κάποιες σκέψεις οι οποίες σχετίζονταν με κάποιες εικόνες, τις είπα, άρεσαν στην Ελευθερία. Ετσι έγινε. Τα προγράμματα χτίζονται από κοινού και βέβαια και με τους συνεργάτες. Δεν είναι αποφασίζω και διατάσσω.

Ε.Α.: Μα το πρόγραμμα κάθε μια από μας το βλέπει αλλιώς. Εγώ για παράδειγμα αρχίζω από τον σκελετό του προγράμματος.

Δ.Γ.: Οταν κάνεις μια συνάντηση ο σκοπός είναι να βασιστείς σ’ αυτήν. Αυτό απαιτεί θυσίες κι από τις δύο πλευρές κι έχει και μια «πειθαρχία» διαφορετική από το να κάνεις ένα δικό σου ρεσιτάλ. Μαστοριά θέλουν και τα δύο, αλλά στην περίιπτωση αυτή πρέπει να υπολογίζεις στη συνάντηση. Στις συναντήσεις έχω δουλέψει πολύ. Η Ελευθερία, κυρίως, έχει κινηθεί μόνη της. Συνεπώς, γνωρίζω το πεδίο και μου αρέσει. Ομολογώ ότι ευκολότερα μπορεί να βαρεθώ μόνη μου παρά με έναν ακόμη στη σκηνή.

Ε.Α.: Ο διάλογος πάντα έχει ενδιαφέρον πολύ περισσότερο αν είναι μουσικός.

— Προέρχεστε ωστόσο από διαφορετικούς κόσμους.

Ε.Α.: Εννοείται. Προερχόμαστε από διαφορετικές γενιές, όμως έχουμε μια ομιλία κοινή, ακούσματα ίδια, φίλους κοινούς. Αυτό κάνει πιο ενδιαφέρουσα τη συνομιλία. Είναι ένας διάλογος Δύσης και Ανατολής.

Δ.Γ.: Δεν πιστεύω ότι υπάρχουν διαφορετικοί κόσμοι. Ενας είναι και είναι μουσικός, χωρίς χρώμα και οριοθέτηση. Φυσικά είμαστε άλλες γενιές, εκείνη ξεκίνησε 12-15 χρόνια έπειτα από μένα.

Ε.Α.: Αισθάνομαι πως στο τραγούδι μπήκα με στρωμένα χαλιά. Με ανθρώπους να με υποδέχονται. Ενας από αυτούς ήταν και η Δήμητρα. Μου είπε τα καλύτερα. Δεν συνηθίζεται να σου λένε «μπράβο».

Δ.Γ.: Ησουν θυμάμαι στις Νταλίκες με τον Χρήστο Νικολόπουλο όταν λέγαμε με κάτι φίλους «να μια τραγουδίστρια που έχει στυλ πριν γίνει σταρ». Μας έκανε εντύπωση η άψογη φιγούρα στη σκηνή.

Εκπλήξεις

— Στο πρόγραμμα κάνατε υποχωρήσεις στο ρεπερτόριό σας;

Ε.Α.: Μοιραία μένουν κάποια τραγούδια απ’ έξω.

Δ.Γ.: Υπάρχουν πάντως και πολλές εκπλήξεις.

— Πολύ ιδανικά μου τα λέτε, δεν υπήρξαν διαφωνίες, μόνο αλληλοθαυμασμός;

Ε.Α.: Φυσικά και υπήρξαν διαφωνίες αλλά ήταν για το καλό μας. Δηλαδή δεν μου αρέσει να μπει εδώ «Η ζωή κλεμμένη» ή η Δήμητρα μου έλεγε μη το βάλεις αυτό τελευταίο αλλά πρώτο.

— Ο τσαμπουκάς της παρέας ποια ήταν, η Γαλάνη;

Δ.Γ.: Δεν χρειάστηκε. Διαφωνία δεν σημαίνει χαλάω τη σχέση. Για σκέψου να συμφωνούσαμε σε όλα.

Ε.Α.: Μην αναζητάς διαφωνίες και τσακωμούς εκεί που δεν υπάρχουν. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα.

Δ.Γ.: Υπάρχει η αντίληψη σε κάποιους ότι απλώς βγαίνουμε, τραγουδάμε και τελείωσε. Υπάρχει σκέψη πίσω απ’ όλα. Δεν μπορώ να βρω μια σειρά τραγουδιών μόνο με το μουσικό αίσθημα. Βλέπω πάντα μια εικόνα.

— Σας λύνει τα χέρια σε μια δουλειά;

Δ.Γ.: Την έχω ανάγκη. Το θέμα της έναρξης της παράστασης λύθηκε από τη στιγμή που την είδα όλη στο μυαλό μου.

— Και ποια ήταν αυτή;

Δ.Γ.: Τα τέσσερα στοιχεία: νερό, αέρας, γη, φωτιά. Τα χαρακτηριστικά της παράστασής μας είναι το στοιχείο του διαλόγου, του γλεντιού, της συγκίνησης και της έκπληξης.

Ε.Α.: Και οι δύο έχουμε αυτά τα στοιχεία.

— Καλεσμένη σας είναι η μουσική παραγωγός Γιώτα Κοτσέτα, τι θα κάνει ακριβώς;

Δ.Γ.: Μας κεντρίζει με μουσικές στη σκηνή κι εμείς της απαντάμε ανάλογα. Δεν θα είναι ίδιο κάθε βράδυ.

Ε.Α.: Για παράδειγμα, ξεκινάει με τον Ικαριώτικο σε κλαμπίστικο ρυθμό (των «Παλίρροια») και μεις απαντάμε με σούστα.

— Τι θέλετε να πετύχετε με αυτό το παιχνίδι της ατάκας;

Ε.Α.: Ενώνουμε τη διασκέδαση του live με την ατμόσφαιρα του κλαμπ.

Δ.Γ.: Μην ψάχνουμε πάντα το γιατί. Αυτό το παιχνίδι το παίζουμε συχνά οι μουσικοί στα σπίτια μας όταν συναντιόμαστε. Είναι κάτι οικείο. Και γίνεται πάντα έπειτα από μεγάλο γλέντι. Εχει μια διαδραστικότητα το πρόγραμμά μας και σε άλλες στιγμές.

Συνενοχή για την κατάσταση στη νύχτα

— Οταν είστε θεατές προγραμμάτων συναδέλφων σας τι σας συγκινεί και τι σας απωθεί;

Ε.Α.: Περνάω περιόδους που δεν μπορώ να ακούσω τίποτα αλλά είναι λίγες. Υπάρχουν παραστάσεις που είναι αναμενόμενες κι άλλες που έχω παρασυρθεί. Είναι ωραίο συναίσθημα να αφήνεσαι στην αλήθεια.

Δ.Γ.: Οταν μου αρέσει κάτι είμαι από τους καλύτερους θεατές. Μέχρι που κλαίω. Ωστόσο, εκτός από μεμονομένες περιπτώσεις, σε ελάχιστες περιπτώσεις δεν πλήττω. Ολο και λιγότερα πράγματα βλέπω και ευχαριστιέμαι. Σπάνια ζηλεύω κάτι.

Ε.Α.: Μιλάμε βέβαια για διασκέδαση. Γιατί αλλιώς έχω περάσει υπέροχα σε προγράμματα του Μάλαμα ή του Αλκίνοου…

Δ.Γ.: Αναφερόμαστε αποκλειστικά στη νύχτα. Επιμέρους πράγματα πάντα υπάρχουν με κορωνίδα βέβαια τον Σαββόπουλο.

— Η νύχτα δεν σας ενοχλεί με τα καμώματά της;

Δ.Γ.: Από το 1981 έως το ’87 ήμουν αρκετά μακριά της. Πάντως μου αρέσει να διασκεδάζει ο κόσμος με ωραία τραγούδια. Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια χάνουμε την επαφή με το γλέντι.

— Βέβαια τα γλέντια ήταν οικογενεικά και σε πιο ανθρώπινες συνθήκες. Ούτε σε αλάνες, ούτε στριμωξίδι, ούτε κοροϊδία…

Ε.Α.: Κακός ήχος, κακό θέαμα, πολλά ακόμη…

Δ.Γ.: Αγοραία συμπεριφορά. Υπάρχει μια συνενοχή στον τρόπο που λειτουργεί επιχειρηματικά η νύχτα, η οποία έχει κάνει μεγάλη ζημιά.

Ε.Α.: Δεν συμφωνώ με το αγοραία. Αν συμφωνούσα θα έπρεπε να φύγω από τη νύχτα.

Δ.Γ.: Δεν είναι μόνο από τους επιχειρηματίες αλλά και από τους καλλιτέχνες. Γι’ αυτό είπα συνενοχή.

— Γιατί, μήπως το κοινό δεν έχει αλλάξει;

Ε.Α.: Γιατί, εμείς δεν αλλάξαμε;

Δ.Γ.: Πράγματι το κοινό άλλαξε, επειδή όμως το τροφοδοτούν με ευτελή υλικά. Οσο κι αν έχει αλλάξει, όμως, όταν του δώσεις αλήθεια επανέρχεται. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι αυτός ο λαός τη σχέση που είχε με τη μουσική την έχει πετάξει στα μπάζα. Μόλις του ξυπνήσεις αληθινά αισθήματα μπορεί να κλάψει.

— Εσείς κλαίτε;

Ε.Α.: Μας συνέβη όταν τραγουδήσαμε το «Στρώσε το στρώμα σου» στις πρόβες.

Δ.Γ.: Να, βλέπεις, έτσι έρχονται τα πράγματα. Δεν είμαστε φωστήρες.

Καθημερινή

Παιχνίδι για δύο


Η Δήμητρα Γαλάνη και η Ελευθερία Αρβανιτάκη βλέπουν τις κοινές εμφανίσεις τους, που αρχίζουν στο τέλος του μηνός στο «Ρεξ», σαν ένα μουσικό παιχνίδι που προσδοκούν να μοιραστούν με το κοινό. Οσο, λοιπόν, συνεχίζουν τις πρόβες, είπαμε να παίξουμε ακόμα ένα, δημοσιογραφικό: αντί ερωτήσεων, τους ζητήσαμε να συνεχίσουν, σε ξεχωριστές συναντήσεις, τις προτάσεις που ξεκινήσαμε εμείς.

* Είμαστε φίλες, εκτιμάμε και θαυμάζουμε η μια την άλλη, αλλ' αυτά δεν αρκούν για να κάνεις ένα πρόγραμμα. Κατά βάθος χρειάζεται...

Γ.: «Αλήθεια, σχέση με τη μουσική και, φυσικά, να είσαι έτοιμος όχι μόνο να επιμένεις αλλά και να υποχωρείς».

Α.: «Χιούμορ, συγκίνηση με τα ίδια τραγούδια και, βέβαια υπομονή, γιατί είμαστε τόσα χρόνια σ' αυτή τη σκηνή κι έχουμε φτιάξει οχυρά και ισχυρές απόψεις. Πρέπει πρώτα ν' ακούς και μετά να μιλάς».

* Την πρώτη φορά που η Ελευθερία / η Δήμητρα μού επισήμανε κάτι στις πρόβες...

Γ.: «Το σημείωσα. Οταν είμαι βέβαιη για κάτι, το διεκδικώ. Αλλιώς, με προβληματίζει και το ψάχνω».

Α.: «Δεν... ήθελα ν' ακούσω τίποτα!»

* Το κοινό που προτιμώ...

Γ.: «Είναι αυτό που μ' ακούει. Αυτό με το οποίο μιλάμε την ίδια γλώσσα. Διαφορετικοί άνθρωποι, αλλ' από ένα επίπεδο και πάνω».

Α.: «Είναι αυτό που είναι έτοιμο να συγκινηθεί και, την επόμενη στιγμή, να γελάσει. Και το αντίστροφο».

Η τελευταία σκέψη

* Ενα-δυο παρεξηγημένα, κακοχαρακτηρισμένα τραγούδια που, όμως, θα 'θελα να πω είναι...

Γ.: «Κακοχαρακτηρισμένο είναι ένα καλό τραγούδι που έχει πέσει σε κακά χέρια. Αρα το ίδιο δεν φταίει και πάντα υπάρχει ο δρόμος για να το συναντήσεις. Τον έχω διασχίσει πολλές φορές».

Α.: «Συγνώμη - τι σημαίνει κακοχαρακτηρισμένα κι από ποιους; Τραγούδια που ήταν κάποτε κατάπτυστα άντεξαν στον χρόνο και σπουδαιοφανή ορατόρια ξεχάστηκαν. Ηδη από την Οπισθοδρομική τραγουδούσαμε και Χριστοδουλόπουλο. Και δεν έπαψα να δοκιμάζω έως σήμερα. Δεν μ' αρέσει η εξουσία της αισθητικής».

* Η τελευταία σκέψη μου πριν βγω μπροστά στον κόσμο είναι...

Γ.: «Δεν είναι σκέψη, αλλά αίσθημα: σαν να μην υπάρχει βαρύτητα. Μαγική στιγμή!»

Α.: «Να κάνω τον σταυρό μου - αλήθεια. Χρειάζομαι μια δύναμη παραπάνω απ' όση έχω όλη τη μέρα για να συμβεί ό,τι συμβαίνει στη σκηνή».

* Μια στιγμή σε συναυλία που δεν θα ξεχάσω ποτέ...

Γ.: «Κάθε φορά που ανατριχιάζω ταυτόχρονα με τον κόσμο. Κι ευτυχώς συμβαίνει συχνά».

Α.: «Εχει σχέση με τη Δήμητρα: 1987-τη βραδιά που εμφανιζόμαστε μαζί στον "Σείριο". Ο Μάνος Χατζιδάκις διευθύνει για κείνη μόνο τη φορά, τραγουδάμε μαζί το "Λιανοτράγουδο" από τον "Μεγάλο Ερωτικό" και ο κόσμος χειροκροτεί επί επτά λεπτά - με το ρολόι! Είχαμε ζήσει και με την Οπισθοδρομική βραδιές έντασης, αλλ' αυτή τη στιγμή δεν την ξεχνώ. Και μια άλλη, προ πενταετίας στο Λυκαβηττό: Το θέατρο κατάμεστο, κι ένα παιδί διασχίζει το κοινό και μου δίνει στη σκηνή ένα κόκκινο τριαντάφυλλο σαν να υπάρχουμε μόνον οι δυο μας».

* Και μια στιγμή που θα προτιμούσα να ξεχάσω...

Γ.: «Να βγαίνω στη σκηνή με φόρα, να ξεκινώ το τραγούδι και να 'ναι κλειστό το μικρόφωνο. Ευτυχώς συμβαίνει σπάνια».

Α.: «Δεν υπήρξε. Εκτός αν την έχω όντως ξεχάσει».

* Οποτε υπήρξα ερωτευμένη, τραγουδούσα...

Γ.: «Τα προσωπικά μου βιώματα με τους στίχους των τραγουδιών. Αλλά κάποια στιγμή γίνεται τόσο ισχυρός ο έρωτας για τη μουσική, που αντικείμενο του πόθου σου γίνεται αυτή».

Α.: «Σαν να ήμουν άλλη! Ο έρωτας σε μεταμορφώνει σ' ένα ον που δεν αναγνωρίζεις. Φεύγεις απ' ό,τι ήξερες για τον εαυτό σου, χάνεις το μέτρο, χάνεις τ' αυγά και τα πασχάλια. Απερίγραπτη κατάσταση...»

* Τα περισσότερα άλμπουμ ηχογραφούνται σήμερα χωρίς να συναντιούνται όλοι οι μουσικοί, με τον τραγουδιστή να διορθώνει συχνά το τραγούδι ανά φράση και τη φωνή να ωραιοποιείται τεχνικά. Αυτό...

Γ.: «Δεν με αφορά. Λατρεύω την τεχνολογία και τη χρησιμοποιώ, αλλά δεν περιμένω από αυτή να γεννήσει τη συγκίνησή μου».

Α.: «Δεν εμποδίζει τη συγκίνηση να υπάρξει. Πάντα αναζητάς την απόλυτη στιγμή και η τεχνολογία σε βοηθάει σ' αυτό».

* Οταν ακούω τη φωνή μου στους πρώτους μου δίσκους...

Γ.: «Δεν μου πολυαρέσει. Αρχισα να τραγουδάω καλά από τότε που έπαψε να μού αρέσει η φωνή μου. Από τότε που την άφησα να βγει με τη φυσικότητα του καλού εργαλείου. Γι' αυτό αποφεύγω ακόμα και σήμερα τις πολλές πρόβες».

Α.: «Αντιδρώ ανάλογα με τη διάθεση που έχω για τον εαυτό μου: Οταν τον μαλώνω, μπορεί να εκνευριστώ. Όταν τον κανακεύω, μπορεί με τα ίδια λάθη να χαμογελάσω. Σκέγτομαι π.χ. ότι οι ψηλές περιοχές ήταν μερικές φορές πιο ψηλές απ' όσο χρειαζόταν, αλλά εκείνοι οι δίσκοι είχαν τη χάρη της πρωτιάς, της έκπληξης, του ανοίγματος σ' έναν καινούριο κόσμο».

* Κι όταν την ακούω στους τελευταίους...

Γ.: «Μπορώ να την αντιλαμβάνομαι πια σαν ακροάτρια. Και αρχίζω να λέω "καλή είναι αυτή, μωρέ..."»

Α.: «Βασικά κάνω κριτική. Συχνά είναι βασανιστικό. Δεν είναι ωραίο να κρίνεις συνεχώς τον εαυτό σου. Πρέπει αυτό να τ' αφήνεις στους άλλους και να χαίρεσαι ό,τι κάνεις».

* Οταν δεν βρίσκω ωραία καινούρια τραγούδια...

Γ.: «Πάντα υπάρχουν ωραία καινούρια τραγούδια».

Α.: «Συνεχίζω να ψάχνω».

* Οταν ακούω αρκετούς του λάιφσταϊλ να ειρωνεύονται τη «μιζέρια του εντέχνου»...

Γ.: «Σκέφτομαι πως είναι τόσο μίζεροι...»

Α.: «Θυμώνω γιατί τους ενδιαφέρει μόνον ο αφρός. Αυτή η αντίληψη, που, δυστυχώς, καθρεφτίζει μεγάλο μέρος του παρόντος του ελληνικού τραγουδιού δείχνει μεγάλη άγνοια του παρελθόντος του».

Ολισθήματα για όλους

* Οταν, πάλι, βλέπω συναδέλφους μου που εκτιμώ, να φλερτάρουν με τη δευτεράντζα...

Γ.: «Σκέφτομαι ότι και η δευτεράντζα έχει μια γοητεία. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν δεν της ανήκεις».

Α.: «Αισθάνομαι ότι δεν το 'χουν ανάγκη. Τουλάχιστον καλλιτεχνικά. Ομως ολισθήματα μπορούμε να κάνουμε όλοι. Οσο μεγαλώνω τόσο λιγότερο κρίνω τους άλλους».

* Πέρασα κι εγώ την κρίση της ταυτότητας στη «νέα εποχή»...

Γ.: «Λάθος· ποτέ δεν αισθάνθηκα κρίση ταυτότητας σε σχέση με την εποχή. Πάντα δοκιμαζόμουν, πάντα ψαχνόμουν».

Α.: «Αλλά συνεχίζω να ψάχνω το καινούριο χωρίς να χάνω τον εαυτό μου».

* Πολλοί καλλιτέχνες από την Αλγερία, την Πορτογαλία και άλλες χώρες που δεν ανήκουν στη δυτική αγορά έχουν καταφέρει να κάνουν διεθνή καριέρα. Εμείς στην Ελλάδα...

Γ.: «Πιστεύω ότι μπορούμε επίσης. Να, η Ελευθερία στις ισπανόφωνες χώρες πηγαίνει πολύ καλά. Αλλά, γενικότερα, δεν κάναμε πολλά για να ξεφύγουμε από τη φολκλορική μας εκδοχή».

Α.: «Δεν το πετύχαμε αυτό. Είμαστε μικρή χώρα με ιδιαίτερη και ανατολική μουσική, που κρατήθηκε μακριά από την Ευρώπη. Πότε λόγω της χούντας, πότε λόγω μιας κλειστοφοβικής άποψης, πότε λόγω της αδιαφορίας κάθε κυβέρνησης για τον πολιτισμό, δεν αναμειχθήκαμε δημιουργικά με τους άλλους κι ούτε νομίζω ότι θα το καταφέρουμε οργανωμένα».

* Αν μπορούσα να κάνω ντουέτο σ' ένα τραγούδι με οποιονδήποτε, θα διάλεγα...

Γ.: «Εναν τραγουδιστή με τον οποίο μοιραζόμαστε έναν κοινό κώδικα, έστω κι αν δεν τον γνωρίζω».

Α.: «Τον Φιντέλ Κάστρο! Κι ένα ωραίο κουβανέζικο τραγούδι».

* Το χειρότερο κομπλιμέντο που έχω ακούσει...

Γ.: «Αισθαντική τραγουδίστρια».

Α.: «Ηταν μόλις είχα τελειώσει μια καταπληκτική παράσταση: Ελεγα "γιατί να μην είναι όλοι μου οι συνάδελφοι εδώ να με θαυμάσουν, που ήμουν τέλεια, που ήμουνα ντιβάιν;" Κι έρχεται μια και μου λέει: "Ολο το βράδυ δεν ξεκόλησα τα μάτια μου από τις γόβες σου"».

* Κάποιες μέρες, όταν πρέπει να ασχολούμαι περισσότερο με τα συμβόλαια, τις φωτογραφήσεις, τις ισορροπίες με τους συνεργάτες, παρά με το τραγούδι, νιώθω...

Γ.: «Αφάνταστη κούραση... Οσο περνούν τα χρόνια, προσπαθώ να αφοσιώνομαι στη μουσική και όχι στην εικόνα της».

Α.: «Οτι κάνω πράγματα που δεν με αφορούν, δεν με ευχαριστούν, δεν είμαι εγώ. Νιώθω άσχημη».

* Τότε, το μόνο που θέλω είναι...

Γ.: «Να ήταν όλα αυτονόητα».

Α.: «Να πάρω το αυτοκίνητο και να πάω βόλτα στη θάλασσα ή στην Ακρόπολη, όπου είναι η απόλυτη ομορφιά. Σας φαίνεται μελό, όμως, αλήθεια, το κάνω: τα παρατάω όλα και πάω να χαζέψω στον "Διόνυσο" ή στον Λουμπαρδιάρη».

* Οταν σκέφτομαι τη στιγμή που δεν θα τραγουδάω πια...

Γ.: «Νιώθω μια θλίψη για όσα θα τελειώσουν και μια χαρά για όσα θ' αρχίσουν. Το 'χω ζήσει αυτό και σ' έναν χωρισμό από μια εξαιρετικά σημαντική σχέση: Αφησα το σπίτι όπου ζούσαμε μαζί κι επέστρεψα στο δικό μου. Ηθελα να πεθάνω... Αλλά μόλις έκλεισα την πόρτα κι ακούμπησα την πλάτη μου πάνω της, ένιωσα μια ευτυχία! Νομίζω ότι κάπως έτσι θα 'ναι και η αποχώρηση απ' τη σκηνή».

Α.: «Σκέφτομαι ότι η σκηνή είναι πολύ δυνατό ναρκωτικό, αλλά έχω ήδη βρει την πιο ισχυρή μεθαδόνη: είναι η οικογένειά μου. Αλλά θα συνεχίσω ν' ασχολούμαι με το τραγούδι με άλλον τρόπο. Κι ακόμα θα κάνω και κάτι τελείως διαφορετικό, που θα 'χει να κάνει και πάλι με την προσφορά. Αλλά δεν θέλω να το πω - αυτό κι αν θα 'ταν μελό...»


7 - 25/11/2007
Ελευθεροτυπία

Πρεμιέρα στις 6 Δεκεμβρίου! / Live performances will begin on December 6!



Η πρεμιέρα των παραστάσεων της Ελευθερίας Αρβανιτάκη και της Δήμητρας Γαλάνη στο "Ρεξ" στην Αθήνα μετατίθεται γιατην Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου-φροντίστε για τις κρατήσεις σας, θα σας έχουμε λεπτομέρειες πολύ σύντομα.

Την ερχόμενη Τρίτη 27 Νοεμβρίου, η Ελευθερία κι η Δήμητρα θα είναι προσκεκλημένες στη δημοφιλέστατη εκπομπή "Αλ Τσαντίρι News" του Λάκη Λαζόπουλου στην τηλεόραση του Αλφα-μην τις χάσετε!

Σε άλλα νέα, πολύ σύντομα στο ραδιόφωνό σας ένα από τα δύο ολοκαίνουρια τραγούδια της Ελευθερίας που θα πλαισιώνουν τις μεγάλες της επιτυχίες στην επερχόμενη συλλογή που θα κυκλοφορήσει στην ελληνική αγορά.

Περισσότερα νέα σύντομα!

In English
Eleftheria's and Dimitra Galani series of performances at Athens' "Rex" will now begin a week later, on Friday, December 6.


In other news, Eleftheria and Dimitra will guest at Greek television's most popular show, "Al Tsantiri News", next Tuesday on Alpha TV.

Radio will very soon be serviced with one of two brand new songs that will be available on Eleftheria's upcoming Greatest Hits set, to be released in Greece in time for the holidays.

That's it for now, more news as we get it.

[Download] Χειμερινοί Κολυμβητές - Το πέρασμά σου


Κατέβασε το άλμπουμ των Χειμερινών Κολυμβητών με τη συνεργασία της Ελευθερίας Αρβανιτάκη!

Τracklist:

01 Άνοιξέ μου, αδελφή μου, φίλη μου (Ελευθερία Αρβανιτάκη/Χειμερινοί Κολυμβητές)
02 Το πέρασμά σου (Αργύρης Μπακιρτζής/Κώστας Σιδέρης)
03 Κάθε πρωί σ' αναζητώ (Αργύρης Μπακιρτζής)
04 Η τρελή ροδιά (Αργύρης Μπακιρτζής/Κώστας Σιδέρης/Χορωδία Δήμου Γλυκών Νερών)
05 Είσαι ολομόναχος (Αργύρης Μπακιρτζής)
06 Σαν εξομολόγηση (Ελευθερία Αρβανιτάκη/Αργύρης Μπακιρτζής)
07 Έρχεται ο πατέρας [Λόγια του τρελού] (Κώστας Σιδέρης/Χορωδία Φίλων)
08 Έλα να πάμε στα δεσμά μας (Αργύρης Μπακιρτζής)
09 Όχι άλλα κλάματα, όμορφες (Αργύρης Μπακιρτζής/Κώστας Σιδέρης/Χορωδία Φίλων)
10 Σονέτο 114 (Αργύρης Μπακιρτζής)
11 Βγήκε ο καλός με την καλή (Αργύρης Μπακιρτζής/Κώστας Σιδέρης/Χορωδία Φίλων)
12 Ένας άντρας δυο γυναίκες (Αργύρης Μπακιρτζής)
13 Πέστε, ο πόθος που φυτρώνει; (Αργύρης Μπακιρτζής/Χορωδία Φίλων)
14 Μ' αγέρα και βροχή [Τραγούδι μου τρελό] (Αργύρης Μπακιρτζής/Κώστας Σιδέρης)
15 Σαν ήμουν νιος [Τραγούδι του νεκροθάφτη] (Αργύρης Μπακιρτζής)
16 Κυρά μου, που γυρίζεις μόνη; (Αργύρης Μπακιρτζής/Κώστας Σιδέρης/Χορωδία Φίλων)
17 Το φιλί (Κώστας Σιδέρης)
18 Παραλληλισμοί (Αργύρης Μπακιρτζής)
19 Κλαίουσες ιτιές (Αργύρης Μπακιρτζής)
20 Ερωτικός λόγος (Ελευθερία Αρβανιτάκη/Αργύρης Μπακιρτζής/Χορωδία Δήμου Γλυκών Νερών)
21 Πως πέρασα την Κυριακή μου (Διαβάζει ο Μανώλης Δαβράδος)

Πάτησε εδώ για να το κατεβάσεις

Θυμήσου οτι το password είναι: balas

Credit: Greek-Fun.com

Ο Haig Yazdjian παρουσιάζει το νέο άλμπουμ του "Amalur" και όχι μόνον

ΕΝΑΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΤΩΝ ΚΑΒΑΛΙΩΤΩΝ ΣΤΟ "ΜΑΟ"

Ο Αρμένιος τραγουδιστής, οργανοπαίκτης και συνθέτης αποτελεί γνώριμη όσο και αγαπημένη φιγούρα για τους Καβαλιώτες μουσικόφιλους και θα εμφανιστεί στο καφέ - μπαρ "ΜΑΟ" την Τετάρτη 7 Νοεμβρίου στις 9.30 το βράδυ

Haig Yazdjian. Ένα όνομα που έχει συνδεθεί με ευχάριστες αναμνήσεις για τους μουσικόφιλους της περιοχής. Ο Αρμένιος τραγουδιστής, οργανοπαίκτης και συνθέτης επισκέπτεται για άλλη μια φορά την Καβάλα, για να εμφανιστεί αυτή την φορά στο cafe - bar "MAO". Η συναυλία του Χάικ θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 7 Νοεμβρίου στις 9.30 το βράδυ και θα αποτελεί μια ζωντανή παρουσίαση του "Amalur", δίσκου που κυκλοφόρησε τον περασμένο μήνα.

"Amalur" στη γλώσσα των Βάσκων σημαίνει "Μάνα Γη". Το άλμπουμ του Γιατζιζιάν βαφτίστηκε έτσι και περιλαμβάνει τα τραγούδια "Fog El - Nakhel", "Η Έρημος" (στο συγκεκριμένο τραγούδι συμμετέχει η Ελευθερία Αρβανιτάκη), "Rudolstadt", "Ονείρου Γη", "Amalur", "Yareh Martou Yara Gouda", "Hijazz Balladi", "Mogats Shougen", "Ας Ήτανε Μια Μέρα", και "Ara" (συμμετέχει ο Ara Dinkjian στο ούτι).

Γύρω από τον Haig Yazdjian συγκεντρώθηκαν μια σειρά από σπουδαίους μουσικούς όπως οι Νίκος Σιδηροκαστρίτης στα τύμπανα, Βαγγέλης Καρίπης στα κρουστά και το τραγούδι, Πέτρος Βαρθακούρης στο μπάσο, την κιθάρα και τα φωνητικά, Θέμης Νικολούδης στο βιολί, Γιάννης Κιριμκιρίδης στο πιάνο και τα πλήκτρα, Δημήτρης Θεοχάρης στο πιάνο, Χάρης Λαμπράκης στο νέι, Πάνος Δημητρακόπουλος στο κανονάκι, Vahan Galstyan στον ζουρνά, Γιώργος Κοντογιάννης στη λύρα, Νίκος Παραουλάκης στο νέι, Παντελής Στόικος, στην τρομπέτα και Δημήτρης Ιωαννόπουλος στο σαξόφωνο.

Γεννημένος στη Συρία, Αρμένιος στην καταγωγή, ο Χάικ Γιαζιτζιάν ζει στην Ελλάδα μόνιμα εδώ και δυο δεκαετίες. Πολύ σύντομα έδωσε το δικό του στίγμα στην ελληνική και την διεθνή έθνικ σκηνή. Έχει συνεργαστεί με διεθνούς φήμης μουσικούς όπως οι Loreenna McKennitt, Theodossii Spassov, Glen Velez, Djivan Gasparyan κ.α.

Ο Haig Yazdjian, έχει επίσης κυκλοφορήσει τους δίσκους "Ούτι", "Talar", "Gift" (single), "Garin", "Yeraz" και "Το κτήνος στο Φεγγάρι".

Αγγελος ΚΑΛΟΓΡΗΑΣ

Εφημερίδα Εβδόμη

Οι νύχτες γεμίζουν αστέρια…

Το σκηνικό της νυχτερινής Αθήνας γίνεται ολοένα και πιο πλούσιο και δίνει περισσότερες επιλογές στο κοινό, καθώς ο Νοέμβριος είναι ο μήνας που ανοίγουν τις πύλες τους οι περισσότερες μουσικές σκηνές. Με μεγάλα ονόματα να μπαίνουν στο παιχνίδι και με πολλούς εκπροσώπους του έντεχνου, ποιοτικού τραγουδιού να εμφανίζονται για διήμερα και τριήμερα, η «αναμέτρηση» φθάνει στο ζενίθ της.

Δύο κυρίες στο «Rex»

Για πρώτη φορά συναντιούνται στην ίδια σκηνή η Δήμητρα Γαλάνη και η Ελευθερία Αρβανιτάκη. Οι δύο ερμηνεύτριες είχαν πολλά χρόνια πριν δώσει μαζί συναυλίες. Από τις 30 Νοεμβρίου θα μοιραστούν τη σκηνή του «REX», όπου θα μας επιφυλάξουν αρκετές εκπλήξεις σε ένα πρόγραμμα με πολλά ντουέτα, σε ένα ουσιαστικό μοίρασμα ρεπερτορίου και διαθέσεων. Και ενδιαφέρουσες ανταλλαγές τραγουδιών.


ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ

Ελεύθερος Τύπος

Ονειρο Χειμερινών Κολυμβητών


Η φιλοξενούμενη στο δίσκο Ελευθερία Αρβανιτάκη να ερμηνεύει «Ημουνα κοιμισμένη, αλλά η καρδιά μου αγρυπνούσε» από το «Ασμα Ασμάτων». Κι ο Αργύρης Μπακιρτζής με το μελωδικά παιγνιώδες ύφος της μουσικής του και την ιδιόρρυθμη «σαν μπουρί» φωνή του να τραγουδάει «Οχι άλλα κλάματα όμορφες» (ένεκα απιστίας των αντρών), προτρέποντάς τες «ξαλαφρώστε την καρδιά / με τραλαρό και τραλαρά / και τραλαραλαρέλια» (από το «Πολύ κακό για το τίποτα» του Σέξπιρ).


Στον «Ιανό» χθες το μεσημέρι παρουσιάστηκε από τη «Λύρα» ο καινούργιος δίσκος των «Χειμερινών Κολυμβητών» (ο έβδομος) με τίτλο «Το πέρασμά σου». Περιλαμβάνει 20 τραγούδια σε μουσική Αργύρη Μπακιρτζή (εκτός από ένα σε σύνθεση Χάρη Παπαδόπουλου) με βασικό ερμηνευτή τον ίδιο και με φιλική συμμετοχή της Ελευθερίας Αρβανιτάκη σε τρία τραγούδια.

Η ποίηση σημαντικών ξένων και Ελλήνων δημιουργών είναι κυρίαρχη σ' αυτό το cd, με τον Σέξπιρ να έχει την τιμητική του, αφού περιλαμβάνονται δέκα κομάτια σε μετάφραση Βασίλη Ρώτα από τα έργα του: «Βασιλιάς Λιρ», «Πολύ κακό για το τίποτα», «Οπως αγαπάτε», «Χειμωνιάτικο παραμύθι», «Ο έμπορος της Βενετίας», «Δωδέκατη νύχτα», «Αμλετ». Ξεχωρίζει το γλυκόπικρο «Κυρά μου, πού γυρίζεις μόνη;» («Δωδέκατη νύχτα») που λέει μέσα: «Λοιπόν φιλί, φιλί και πάλι / η νιότη είν' ύφασμα που δε βαστά».

Υπάρχουν ακόμα: το εικοσιτεσσάρων στροφών ποίημα του Γιώργου Σεφέρη «Ερωτικός λόγος» (εκτός από τον Μπακιρτζή, συμμετέχουν η Αρβανιτάκη και η Χορωδία Γλυκών Νερών Αττικής), «Η τρελή ροδιά» του Οδυσσέα Ελύτη, «Το πέρασμά σου» του Κώστα Βάρναλη, «Παραλληλισμοί» του Νίκου Καββαδία, «Σαν εξομολόγηση» του Γιάννη Βαρβέρη, «Το φιλί» του Ντίνου Χριστιανόπουλου. Κι ακόμη τραγούδια σε ποίηση των Καΐς Εμπν Μουάζ, Αζίζ Νεζίν, Ναζίμ Χικμέτ.

Ενα «τόλμημα» κατά τον Αργύρη Μπακιρτζή, που θύμισε ότι οι «Χειμερινοί Κολυμβητές» είναι ένα από τα μακροβιότερα συγκροτήματα στην Ελλάδα (από το '81). Και η εξήγηση για τη μακροβιότητα είναι «το να μοιράζονται όλοι εξίσου τα χρήματα από τις εμφανίσεις και τις συναυλίες», πρόσθεσε.

Ο Νίκος Διονυσόπουλος μιλώντας για τους «Χειμερινούς Κολυμβητές» τόνισε: «Είναι μια παρέα φίλων, βαθιά ερωτικοί, με διαρκή αίσθηση αυτοσαρκασμού. Μια υπερρεαλιστική στάση ζωής αντανακλάται στη μουσική τους». Η Ελευθερία ήταν απούσα για τις ανάγκες φωτογράφησης ενός περιοδικού.

Οι «Χειμερινοί Κολυμβητές» (Αργύρης Μπακιρτζής, Κώστας Βόμβολος, Χάρης Παπαδόπουλος, Δημήτρης Πολυζωίδης, Μιχάλης Σιγανίδης, Κώστας Σιδέρης, Γιώργος Τακματζόγλου) εγκαινιάζουν σήμερα κι αύριο στην Αθήνα το «Polis-Theatre» (Πέτρου Ράλλη 18).


Γ. ΒΙΔΑΛΗΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 09/11/2007