More About Eleftheria...



Enter your email address:

Latest Video-clip

Νέα Εμφάνιση!

Σας αρέσει η νέα εμφάνιση της σελίδας μας www.arvanitaki.blogspot.com ?
Πιστεύω πως άλλαξε όλη τη σελίδα! Πολύ φρέσκια εμφάνιση!

Εσείς συνεχίστε να επισκέπτεστε τη σελίδα, το μόνο που σας ζητάμε είναι να συμετέχετε πλέον ενεργά με την αποστολή σχολίων! (Έτσι θα βελτιωνόμαστε)

Ευχαριστούμε!

:-)

Eπιτέλους!

Επιτέλους, η σελίδα μας www.arvanitaki.blogspot.com είναι
πλέον ανιχνεύσιμη απο την μεγαλύτερη μηχανή αναζήτησης την GOOGLE!


Η ομάδα μας σας υπόσχεται περισσότερη Ελευθερία...
Ευχαριστούμε

:-)

«Έχω συνηθίσει τις κακές κριτικές»

Με νωπές ακόμα τις εντυπώσεις από τη συμμετοχή της στη μεγάλη γιορτή της Τελετής Λήξης και με το βλέμμα, ήδη, στραμμένο αλλού - το πρόγραμμα των εμφανίσεών της σε Αθήνα και εξωτερικό δεν αφήνει πολλά περιθώρια χαλάρωσης - η Ελευθερία Αρβανιτάκη είναι από τους καλλιτέχνες που σίγουρα θα θυμούνται το καλοκαίρι του 2004 σαν μια ξεχωριστή στιγμή της πορείας τους. Κατ' αρχήν η γνωριμία της και η συνεργασία της με τον Φίλιπ Γκλας στον... πολυεθνικό «Ωρίωνα», που έκανε παγκόσμια πρώτη στο Ηρώδειο (οι στιγμές που είπε το «Τζιβαέρι» θα μείνουν χαραγμένες στη μνήμη μας), δεύτερον η προετοιμασία για το μεγάλο γεγονός της Τελετής Λήξης και, τρίτον, το δικό της πλάνο δράσης (όπου εντάσσεται και η συναυλία της στον Λυκαβηττό την ερχόμενη Δευτέρα) σε συνδυασμό με την ευχάριστη, αλλά πάντα φορτισμένη, αναμονή του πρώτου φιντ μπακ από την κυκλοφορία ενός καινούργιου δίσκου, είναι γεγονότα που σημάδεψαν έντονα το καλοκαίρι που φεύγει.

«Από τον Φεβρουάριο που ξεκίνησαν οι παραστάσεις και γινόταν ταυτόχρονα και ο δίσκος, είναι και θα είναι για αρκετό καιρό ακόμα, ένα διαρκές ταξίδι», λέει. «Κυριολεκτικά και μεταφορικά. H σεζόν κλείνει στις 3 Οκτωβρίου με μια συναυλία στο Λονδίνο. Είμαι καλεσμένη στο Royal Festival Hall».

Συνεχίζεται με την ίδια φόρα το εξωτερικό; Νομίζω ότι τα δύο τελευταία χρόνια επικεντρώνεσαι περισσότερο στην Ελλάδα.

«Απλά φέτος δεν κατάφερα να μετέχω στα φεστιβάλ όπου με είχαν καλέσει, γιατί είχα τη δική μου περιοδεία. Ήταν η Τελετή Λήξης, ο Φίλιπ Γκλας... Θα ξεκινήσω πάλι από την ερχόμενη άνοιξη, με τον Φίλιπ Γκλας και τον "Oriona". Ισπανία, Αμερική, Νότιος Αμερική».

Ο νέος δίσκος θα κυκλοφορήσει εκτός Ελλάδας;

«Θα κυκλοφορήσει από τη Verve Λονδίνου. Όπως ακριβώς το "Best of", η "Εκπομπή" και το live απ' το "Γυάλινο". Ναι, το εξωτερικό συνεχίζεται σταθερά, αλλά για πολλά πράγματα που κάνω δεν στέλνω δελτία Τύπου, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν δημοσιεύονται. Ακόμη και προσωπικές περιοδείες, ας πούμε στην Ισπανία, που είναι ένα γεγονός, μπαίνουν σε κάτι... στηλίτσες ή δεν μπαίνουν καθόλου. Δεν θα το έλεγα ποτέ, αλλά μια που το 'φερε η συζήτηση...».

Το ίδιο παράπονο φαντάζομαι θα μπορούσε να έχει και η Σαβίνα Γιαννάτου.

«H Σαβίνα κάνει εξαιρετική δουλειά έξω, αλλά το ρεπερτόριό της δεν είναι ελληνικό. Είναι μια μεσογειακή τραγουδίστρια. Έχει διαφορά αυτό. Το δικό μου ρεπερτόριο είναι καθαρά σύγχρονο ελληνικό τραγούδι. Ελληνικό τραγούδι που ταξιδεύει εκτός Ελλάδας».

Να έρθουμε στη νέα δουλειά «Όλα στο φως» (Universal). Πολυσυλλεκτικός δίσκος και μάλιστα με διάφορα είδη τραγουδιών. Από καθαρό ποπ μέχρι τραγούδια με παραδοσιακό χαρακτήρα.

«Είναι μια συνεργασία με τραγουδοποιούς. Ανθρώπους με τους οποίους γνωρίζομαι από χρόνια και μου άρεσε πολύ να γράψουν τραγούδια για εμένα. Με όλους αυτούς τους ανθρώπους συνεργάζομαι για πρώτη φορά».

Είναι ικανό αυτό το concept να στηρίξει έναν καινούργιο δίσκο;

«Τι θα πει ικανό ή μη ικανό concept; Υπάρχουν ικανά ή μη ικανά concept; Καλά ή κακά; Είναι θέμα ηθικής τάξης δηλαδή;».

Όχι. Είναι θέμα τρόπου σκέψης. Το να βρει κανείς καλά τραγούδια δεν συνιστά μια κεντρική ιδέα πάνω στην οποία βασίζει μια δουλειά...

«Και είναι εύκολο να βρει κανείς καλά τραγούδια;».

Τουναντίον, είναι πολύ δύσκολο. Αλλά, η ερώτησή μου ομολογώ ότι υποκρύπτει μια δική μου γνώμη. Ο δίσκος μπορεί να είναι εξαιρετικός, αλλά ο ακροατής καταλαβαίνει αμέσως ότι δεν υπήρχε καμιά ιδιαίτερη διάθεση καινοτομίας, κάτι που θα τον πάει ένα βήμα πιο μπροστά. Εκείνον ή εσένα.

«Εγώ νομίζω ότι είναι ένας δίσκος με πολύ καλά κομμάτια. Θεωρώ το τραγούδι του Ξυδάκη εξαιρετικό, το κομμάτι του Πάπου εξαιρετικό, του Αλκίνοου επίσης, το κομμάτι του Ζήκα ένα πάρα πολύ ωραίο κομμάτι. Και αναφέρομαι ειδικά σ' αυτά, γιατί είναι τραγούδια που δεν έχουν παιχτεί στα ραδιόφωνα. Και, εδώ που τα λέμε, τι σημαίνει να προχωράς κάθε φορά και να κάνεις κάτι καινούργιο; Το ζητούμενο είναι να υπάρχει καλή πρόθεση και ειλικρίνεια - και αυτό ισχύει σε όλες τις τέχνες. Κι αυτός ο δίσκος τα έχει αυτά. Ήταν μια ειλικρινής συνάντηση...».

Ομολογώ ότι ξαφνιάστηκα όταν είδα το όνομα του Μιχάλη Χατζηγιάννη στα τραγούδια. Κακώς ίσως, αλλά δεν το περίμενα.

«Γιατί;».

Ίσως γιατί είναι συνδεδεμένος στο μυαλό μου με ποπ ρεπερτόριο...

«Το "Μακό" (σ.σ. του Αντώνη Μιτζέλου, που έγινε μέγιστη επιτυχία με την Ελευθερία) είναι καθαρά ποπ τραγούδι. Ο Χατζηγιάννης μου αρέσει. Ορισμένα κομμάτια του μάλιστα, πάρα πολύ. Όλα τα υπόλοιπα δεν μπορώ να τα καταλάβω».


Ελληνικό τραγούδι στο εξωτερικό
Ο προηγούμενος δίσκος («Εκπομπή») έδειχνε την ανησυχία σου να μπολιάσεις το ρεπερτόριό σου με νέους ήχους, να συνεργαστείς με ξένους καλλιτέχνες.


«Δεν το είδα πουθενά έτσι γραμμένο. Το αντίθετο, υπήρχε μονίμως μια φιλύποπτη κριτική, ώρες ώρες σχεδόν ρατσιστική. Από πού κι ως πού να συνεργάζομαι με ξένους - δεν είχαμε, λέει, Έλληνες; - και γιατί να κάνω πράγματα που στοχεύουν στο εξωτερικό; Στο μεταξύ, η "Εκπομπή" δεν είχε τέτοιον στόχο. Μια καταγραφή εμπειριών ήταν. Η γνωριμία μου με ανθρώπους που συναντηθήκαμε, γίναμε φίλοι, δουλέψαμε μαζί, προσπαθήσαμε να "παντρέψουμε" ήχους».

Δεν είναι θεμιτό να θέλει ένας τραγουδιστής να ανοιχτεί και στο εξωτερικό;

«Ναι, αλλά δεν γίνεται έτσι. Στο εξωτερικό για να ανοιχτείς πρέπει να έχεις προσωπικό ρεπερτόριο. Ελληνικό. Αν κατάφερα κάτι μέχρι τώρα το κατάφερα γιατί, κατά τη γνώμη τους, εκπροσωπώ το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι. Κι όχι γιατί συνεργάστηκα με την Dulce Pontes. Αλλά άντε να το καταλάβουν αυτό...».

Σε φρενάρουν οι κακές κριτικές;

«Τις έχω συνηθίσει πλέον...».
ΤΑ ΝΕΑ , 03/09/2004 , Σελ.: P23Κωδικός άρθρου: A18029P231ID: 431173

Biography


H Ελευθερία Αρβανιτάκη ξεκίνησε την καριέρα της στις αρχές της δεκαετίας του 80 σαν μέλος της Οπισθοδρομικής Κομπανίας, μιας παρέας που έπαιζε ρεμπέτικα, σμυρνέικα και παραδοσιακά τραγούδια. Μαζί θα κάνουν πολλές συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, θα γνωρίσουν μεγάλη επιτυχία και θα ηχογραφήσουν 3 δίσκους. Η Ελευθερία θα μείνει στην Οπισθοδρομική Κομπανία για 5 περίπου χρόνια.
Παράλληλα, γνωρίζεται με σπουδαίους Έλληνες δημιουργούς και συμμετέχει σε σημαντικούς δίσκους που κυκλοφόρησαν στη δεκαετία του 80: «Κέντρο Διερχομένων» των Ν. Μαμαγκάκη και Γ. Ιωάννου, «Τα Μπαράκια» του Βαγγέλη Γερμανού, «Τραπεζάκια έξω» του Διονύση Σαββόπουλου, «Με τα φεγγάρια χάνομαι» του Γιώργου Ζήκα, «Κοντά στη δόξα μια στιγμή» του Νίκου Ξυδάκη κα.
Το 1985 ξεκινά την προσωπική της πορεία στα μουσικά πράγματα. Συναντιέται με τον Σταμάτη Σπανουδάκη και μαζί ηχογραφούν το δίσκο «Κοντραμπάντο», έναν δίσκο καινοτομικό που αναδεικνύει την ιδιαίτερη φωνή της Ελευθερίας μέσα σε δυτικότροπους ήχους. Ο δίσκος σημειώνει μεγάλη επιτυχία και ακολουθεί και μια δεύτερη συνεργασία με τον Σταμάτη Κραουνάκη στο δίσκο «Τανιράμα» (1987).
Το 1991 κυκλοφορεί ο δίσκος «Μένω Εκτός» που είναι καθοριστικός για την πορεία της Ελευθερίας Αρβανιτάκη. Στην παραγωγή του δίσκου συνεργάζεται η Ελευθερία Αρβανιτάκη με την στιχουργό Λίνα Νικολακοπούλου και τον δίσκο ενορχηστρώνει ο Νίκος Αντύπας. Ανάμεσα στους συνθέτες του δίσκου ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο Νίκος Ξυδάκης, αλλά και ο Αμερικανο-Αρμένιος συνθέτης Ara Dinkjian, o οποίος της χαρίζει τις μεγάλες της επιτυχίες «Δυνατά» και «Μένω εκτός». Η συνεργασία, αλλά και η φιλία της με τον Ara Dinkjian θα έχει ως αποτέλεσμα τον δίσκο «Τα κορμιά και τα μαχαίρια» (1994), τους στίχους του οποίου υπογράφουν οι Μιχάλης Γκανάς και Λίνα Νικολακοπούλου και την ενορχήστρωση ο Δημήτρης Παπαδημητρίου. Δύο χρόνια μετά θα κυκλοφορήσει ο δίσκος «Τραγούδια για τους μήνες», ένας πολύ ιδιαίτερος δίσκος όπου η Ελευθερία ερμηνεύει τα λόγια μεγάλων Ελλήνων ποιητών από τη Σαπφώ έως τον Ελύτη και τον Γκανά σε μουσική και ενορχήστρωση Δημήτρη Παπαδημητρίου. Από τον Ιούνιο του 1999 τα τραγούδια της Ελευθερίας Αρβανιτάκη κυκλοφορούν σε όλο τον κόσμο με το δίσκο «Eleftheria Arvanitaki-The very best of 1989-1998» που κυκλοφορεί από την ιστορική εταιρεία της Jazz Verve. Από τότε όλοι οι προσωπικοί δίσκοι της Ελευθερίας κυκλοφορούν και στο εξωτερικό σε ειδικές εκδόσεις στα αγγλικά από το ίδιο label. To 2001κυκλοφορεί ο δίσκος «Εκπομπή» ένας πολυσυλλεκτικός δίσκος με τραγούδια από διάφορους Έλληνες αλλά και ξένους δημιουργούς, όπως οι Σωκράτης Μάλαμας, Ara Dinkjian, η Dulce Pontes (Πορτογαλία), ο Teofilo Chantre (Πράσινο Ακρωτήρι), ο Μάνος Αχαλινωτόπουλος, ο Μιχάλης Γκανάς, ο Απόστολος Δοξιάδης και πολλοί άλλοι, σε ενορχήστρωση Σωτήρη Λεμονίδη. Ο δίσκος αυτός κυκλοφορεί και σε ειδική ισπανική έκδοση στην Ιβηρική Χερσόνησο. Τον Ιούλιο του 2004 κυκλοφόρησε το άλπουμ «Όλα στο φως», τον οποίο υπογράφουν πολλοί συνθέτες και στιχουργοί: Νίκος Ξυδάκης, Σταμάτης Κραουνάκης, Δήμητρα Γαλάνη, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Μιχάλης Χατζηγιάννης, Γιώργος Ζήκας, Αντώνης Βαρδής, Αντώνης Ανδρικάκης, Τάκης Σιμώτας και πολλοί άλλοι. Το «Όλα στο φώς» έγινε πλατινένιο μέσα σε λίγους μήνες.
Τον Οκτώβριο του 2006 κυκλοφόρησε ο δίσκος «Γρήγορα η ώρα πέρασε», στον οποίο η Ελευθερία Αρβανιτάκη ερμηνεύει ποίηση Σαπφούς (σε απόδοση Οδ. Ελύτη), Κώστα Καρυωτάκη, Κ.Χ. Μύρη και Διονύση Καψάλη σε μουσική Νίκου Ξυδάκη. Στον πρώτο κιόλας μήνα κυκλοφορίας ο δίσκος έγινε χρυσός.
Εκτός από τους παραπάνω προσωπικούς δίσκους έχουν κυκλοφορήσει μια σειρά ζωντανών ηχογραφήσεων από παραστάσεις της Ελευθερίας: «Η Νύχτα κατεβαίνει» (1993), το CD SINGLE «Ζωντανά στο Θέατρο Βράχων-Καλοκαίρι 95» (1995) – το πρώτο cd single που έγινε πλατινένιο στην Ελλάδα - «Εκτός προγράμματος» (1998), «Live στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο» (2002). Μια εμπλουτισμένη με ζωντανές ηχογραφήσεις έκδοση του δίσκου αυτού με τίτλο «Εleftheria Arvanitaki Live» κυκλοφόρησε σε όλο τον κόσμο από την Verve το 2003.
Η Ελευθερία Αρβανιτάκη έχει συμμετάσχει σε δισκογραφικές δουλειές σπουδαίων Ελλήνων δημιουργών και ερμηνευτών όπως οι Νίκος Ξυδάκης, Χρήστος Νικολόπουλος, Δημήτρης Παπαδημητρίου, Δήμητρα Γαλάνη, Νίκος Κυπουργός, Διονύσης Σαββόπουλος, Αλκίνοος Ιωαννίδης κα.
Έχει περιοδεύσει στην Ελλάδα επί σειρά ετών και έχει συνεργαστεί με κορυφαίους Έλληνες ερμηνευτές σε παραστάσεις: Χαρούλα Αλεξίου, Δήμητρα Γαλάνη, Δόμνα Σαμίου, Μίμης Πλέσσας, Μάνος Χατζιδάκις, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Διονύσης Σαββόπουλος, Αλκίνοος Ιωαννίδης κα.
Συνεργάστηκε επίσης με την Cesaria Evora από το Πράσινο Ακρωτήρι σε μια κοινή εμφάνιση στην Αθήνα τον Μάιο του 1999 και η ζωντανή ηχογράφηση της συνάντησης των δύο μεγάλων ερμηνευτριών στο «Sodade» συμπεριλήφθηκε στην ελληνική έκδοση του δίσκου «Best of Cesaria Evora».
Η Ελευθερία Αρβανιτάκη όμως έχει και σημαντική συναυλιακή παρουσία εκτός των συνόρων:
Έχει συμμετάσχει σε πολλά φεστιβάλ world, ethnic και jazz μουσικής όπως το WOMAD στο Redding της Αγγλίας, αλλά και άλλες περιφερειακές διοργανώσεις φεστιβάλ WOMAD (Λισσαβώνα, Κανάριοι Νήσοι, Αθήνα), το φεστιβάλ SFINKS στο Βέλγιο, το διεθνές φεστιβάλ Jazz στο Μοντρέ της Ελβετίας, το φεστιβάλ jazz της Κων/πολης, το φεστιβάλ World Music που διοργανώνει το World Music Institute στη Νέα Υόρκη, στο φεστιβάλ του Mainz στη Γερμανία, στο φεστιβάλ της Σαλαμάνκα αλλά και στο φεστιβάλ «Καλοκαίρι στην πόλη της Μαδρίτης» στην Ισπανία, στο Forum Universal de las Culturas στο Μεξικό κα. Περιοδεύει συχνά και στην Ισπανία, όπου σημειώνει ιδιαίτερη επιτυχία. Οι δίσκοι της κυκλοφορούν σε ειδικές ισπανικές εκδόσεις από την Universal Ισπανίας και από την εταιρεία Resistencia.
Κορυφαία στιγμή στην καριέρα της η συνάντησή της με τον σπουδαίο Αμερικανό συνθέτη Philip Glass για το έργο του «Ωρίων», που πρωτοπαρουσιάστηκε στην Αθήνα τον Ιούνιο του 2004, συνέχισε το ταξίδι του στην Ευρώπη και το 2005 θα ταξιδέψει στην Αμερική, το Μεξικό και την Αυστραλία. Η Ελευθερία Αρβανιτάκη ερμηνεύει μοναδικά το παραδοσιακό μας «Τζιβαέρι» σε διασκευή του Philip Glass.
Η Ελευθερία Αρβανιτάκη έχει φιλοξενηθεί στο εξώφυλλο του βρετανικού μουσικού περιοδικού Folk roots, ενώ συνεντεύξεις της και άρθρα γι’ αυτήν έχουν δημοσιευτεί σε ξένα περιοδικά και εφημερίδες (Financial Times, El Pais, Time Out UK, Songlines κα.). To άλμπουμ της «Μένω εκτός» συγκαταλλέγεται στα 100 καλύτερα άλμπουμ world music όλων των εποχών από τον οδηγό Rough Guide to World Music.

Kρύβομαι στο αντίο

Στίχοι: Λήδα Ρουμάνη
Μουσική: Eva Amaral & Juan Aguirre

Θέλω τόσα να σου γράψω
πως ν' αρχίζω και τι να ξεγράψω;
πόσα δε σου έχω πει.

Γράφω λέξεις, σβήνω σκέψεις
ίσως και να μην τ' αντέξεις
κι ας το έχεις φανταστεί.

Τώρα που σου είπα πως θα φύγω
το φοβάσαι να 'σαι μόνος
σ' άδειους τοίχους να μιλάς.

Θα μου πείς "θα φτιάξουν όλα, μείνε"
κι όχι πως με αγαπάς.

Δωσ' μου φωνή
να σου το πω
δωσ' μου ψυχή
να μην γυρίσω να σε δω
μαζί σου αφήνω ό,τι αγαπώ
και κρύβομαι στο αντίο.
Δωσ' μου φωνή
δωσ' μου ψυχή
να μην γυρίσω να σε δω
μαζί σου αφήνω ό,τι αγαπώ
και κρύβομαι στο αντίο

Στον καθρέφτη όταν κοιτάζω
με μισό πορτρέτο μοιάζω, τώρα
λείπει τ' άλλο μου μισό.

Πως να φύγω απ' τη συνήθεια
όταν δε μπορώ να δω στ' αλήθεια
τον εαυτό μου μοναχό
δεν είσαι εδώ...

Δωσ' μου φωνή
να σου το πω
δωσ' μου ψυχή
να μη γυρίσω να σε δω
μαζί σου αφήνω ό,τι αγαπώ
και κρύβομαι στ' αντίο.

Βάζω το κλειδί στην πόρτα
κι ας ανάβω όλα τα φώτα
ειν' το σπίτι σκοτεινό.

Σκόρπιες λέξεις τώρα δεν μετράνε
σ' άδεια χρόνια απαντάνε
που γεμίσαμε κι οι δυο.

Φεύγω κι ας μου λες "θα φτιάξουν όλα"
φεύγω απ' όσα αγαπώ.

Δωσ' μου φωνή
να σου το πω
δωσ' μου ψυχή
να μη γυρίσω να σε δω
μαζί σου αφήνω ό,τι αγαπώ
και κρύβομαι στ' αντίο.
Δωσ' μου φωνή
δωσ' μου ψυχή
να μη γυρίσω να σε δω
μαζί σου αφήνω ό'τι αγαπώ
και κρύβομαι στ' αντίο.

Φεύγω τώρα απ' τη συνήθεια
φεύγω και για μένα ζω στ' αλήθεια
φεύγω απ' όσα αγαπώ...

Πες μου όνειρα γλυκά

Στίχοι: Τάκης Σιμώτας
Μουσική: Γιώργος Ζήκας


Βρισκόμουνα σ' ένα κελί
όπου όλα τα 'χα χτίσει
τις πόρτες, τα παράθυρα
το στρογγυλό φεγγίτη.

Κι έβλεπα πως ζωγράφισα
πάνω σ' ένα χαρτόνι
ένα σπιτάκι παιδικό
μ' ένα μικρό μπαλκόνι.

Τις νύχτες δεν κοιμάμαι
Ξυπνάω και φοβάμαι
Πες μου όνειρα γλυκά.

Με το μολύβι χτύπαγα
κλαίγοντας να μ' ανοίξουν
την πόρτα τη ζωγραφιστή
έξω να μη μ' αφήσουν.

Ώσπου η πόρτα σκίστηκε
και είδα από μια τρυπούλα
μια ίδια μικροσκοπική
χτισμένη καμαρούλα.

Τις νύχτες δεν κοιμάμαι
Ξυπνάω και φοβάμαι
Πες μου όνειρα γλυκά.

Δισκογραφία

1. Ελευθερία Αρβανιτάκη (1984)

2. Κοντραμπάντο (1986)

3. Τανιράμα (1989)

4. Μένω Εκτός (1991)

5. Η νύχτα κατεβαίνει (1993)

6. Τα κορμιά και τα μαχαίρια (1994)

7. Ζωντανά στους βράχους - Καλοκαίρι 95 (1995)

8. Μεγάλες επιτυχίες (1995)

9. Τραγούδια για τους μήνες (1996)

10. Εκτός προγράμματος (1998)

11. The very best of 1989-1998 (1999)

12. Τραγούδια για τους μήνες - Η γ' πλευρά του δίσκου (2000)



13. Εκπομπή (2001)



14. Live από το Γυάλινο Μουσικό Θέατρο (2002)



15. Eleftheria Arvanitaki Live (2003)



16. Τρία Τραγούδια (2004)



17. Όλα στο φώς (2004)



18. Δρόμοι Παράλληλοι (2005)



19. Δρόμοι Παράλληλοι - Διεθνής Εκδοση (2006)

20. Γρήγορα Η Ώρα Πέρασε (2006)





21. Δυνατά (1986-2007)

Παραμύθι

Στίχοι/Μουσική: Σταμάτης Σπανουδάκης

Σαν βασιλιάς, σαν βασιλιάς με τ' άλογο καλπάζεις
με κυνηγάς, με κυνηγάς, με καις και με ταράζεις
Μες στη φωτιά, μες στη φωτιά, για χάρη σου θα πέσω
άλλη ματιά, άλλη ματιά αδύνατον ν' αντέξω

Δεν τα βλέπεις όλα από εκεί που τα κοιτάς
δε σε βγάζει αυτός ο δρόμος πουθενά
Στα ερείπια είμαι κρυμμένη της αρχαίας αγοράς
έλα, άργησες, αρχίζουμε ξανά

Σαν βασιλιάς, σαν βασιλιάς και της καρδιάς μου κύρης
όπου κι αν πας, όπου κι αν πας, στον ώμο μου θα γύρεις
Μες στη φωτιά, μες στη φωτιά για χάρη μου θα πέσεις
άλλη ματιά, άλλη ματιά αδύνατον ν' αντέξεις

Δεν τα βλέπεις όλα...

Μη μιλάς

Στίχοι/Μουσική: Σταμάτης Σπανουδάκης

Μη μιλάς, μείνε στο πλάι μου
κι αποκοιμήσου
Χαμένες εικόνες απ' το χτες
κρυφά γέννησε η ζωή σου

Γίνεσαι ένα με τ' όνειρο
και με παιδεύεις
Εγώ σ' έχω πάρει αγκαλιά
κι εσύ σ' άλλη γη με γυρεύεις

Περπάτησα στο πλάι σου ξανά
μα δε σε γνώρισα
Πάντα μου ‘λειπες
κι ακόμα σε ζητάω

Μη μιλάς, κλείσε τα μάτια σου
κι αγκάλιασέ με
Κρυμμένες λαχτάρες και χαρές
ξυπνάς μέσα μου, φίλησέ με

Ποτέ ξανά

Στίχοι/Μουσική:Νίκος Ζούδιαρης

Στο ανύποπτο το πλήθος,
απο τα στοιχειά του νου,
έτρεξα για να ξεφύγω
μα όλα έτρεχαν παντού!

Μεσ' το βλέμμα μου,
μεσ το αίμα μου,-ησυχία
μόνο να ακούς τον πόνο-
Η μορφή σου εδώ,
η ηχώ σου εγώ
και μια σκέψη μόνο
μοναχά 'Ποτέ, ποτέ ξανά'

Η παράσταση αρχίζει
κι όλα παίρνουνε ζωή...

Το κορδελάκι

Στίχοι: Ανθούλα Αθανασιάδου
Μουσική: Θοδωρής Παπαδόπουλος


Τα ματάκια σου που λάμπουν κι η κορδέλα στα μαλλιά
μου χαρίσανε τον κόσμο μου επήραν τη μιλιά
Με ξετρέλανε η ματιά σου αστεράκι μου
θα στα λύσω τα μαλλιά σου κορδελάκι μου
θα στα λύσω τα μαλλιά σου κορδελάκι μου

Τα ολόξανθα μαλλιά σου πως φωτίζουν το χορό
σαν μου ρίχνεις την ματιά σου σβήνω και παραμιλώ
Με ξετρέλανε η ματιά σου αστεράκι μου
θα στα λύσω τα μαλλιά σου κορδελάκι μου
θα στα λύσω τα μαλλιά σου κορδελάκι μου

Το στερέωμα να πέσει άμα σ'άλλη ξαναπώ
λόγια έρωτα κι αγάπης που για σ' ένανε φυλώ
Με ξετρέλανε η ματιά σου αστεράκι μου
θα στα λύσω τα μαλλιά σου κορδελάκι μου
θα στα λύσω τα μαλλιά σου κορδελάκι μου

Της καληνύχτας τα φιλιά

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος


Εδώ να μείνεις, να με κρατήσεις αγκαλιά να μ' ανακρίνεις
της καληνύχτας τα φιλιά τι μου τα δίνεις
δε φεύγω απόψε κι απ' τ' αμάξι δε θα βγω
κι αν έχεις τίποτα μαζί μου να συγκρίνεις
εδώ να μείνεις, να το μάθουμε κι οι δυο

Εδώ να μείνεις, εδώ να μείνεις
της καληνύχτας τα φιλιά μη μου τα δίνεις

Εδώ και τώρα, γιατί ειν' ο δρόμος μας παλιός και κατηφόρα
της καληνύχτας τα φιλιά δεν είναι δώρα
δε φεύγω απόψε κι απ' τη ζωή σου δε θα βγω
κι αν ειν' η σχέση μας μισή τα λόγια φόρα
εδώ και τώρα, στης αγάπης το θυμό

Εδώ να μείνεις, εδώ να μείνεις
της καληνύχτας τα φιλιά μη μου τα δίνεις

Εδώ να μείνεις, εδώ να μείνεις
της καληνύχτας τα φιλιά τι μου τα δίνεις

Το χασαπάκι

Στίχοι/Μουσική: Μάρκος Βαμβακάρης

Μες στη χασάπικη αγορά ένα χασαπάκι,
με την ελίτσα και τα φρίδια τα σμιχτά
όταν με βλέπει και περνάω από μπροστά του
τη μαχαιρίτσα του στο κούτσουρο χτυπά.

Τα μάγουλα του κοκκινίζουν και με σφάζουν
η όμορφιά του μ' έχει κάνει σαν τρελή
με γοητεύει, με μαγεύει, με παιδεύει
τον έσυμπάθησα, μανούλα μου, πολύ.

Έχει ένα μπόι λεβεντιά, σαν τη λαμπάδα
να ξέρες, μάνα μου, πολύ τον αγαπώ
κι αν δεν το παρω, να το ξέρεις θα χτικιάσω,
γιαυτόνε, μάνα μου, στη μαύρη γη θα μπω

Τι μου δίνεις να γυρίσω

Στίχοι: Ελεάνα Βραχάλη
Μουσική: Μαρία Παπαδοπούλου

Τι μου δίνεις να γυρίσω
πώς φυσάς ν'ανοίξω πανιά
πώς το χέρι να κρατήσω
που ξανά μου δίνει φωτιά.

Στο ταξίδι αυτό
τι λόγια να πω
χαμένη καρδιά μου σαν το θυσαυρό.

Μου 'χες κλάψει πολλά
πάνω σε δυο φιλιά.
Είναι η ζωή μια μάχη απλώς
κι άδικος,παράξενος αποχωρισμός.

Μου 'χες δώσει πολλά
πάνω που 'λεγες γειά.
Είναι η ζωή μια τρέλα εντελώς
όνειρο που τρέμει μπρος το φως.

Πώς τα χείλη να φιλήσω
που 'χουν δει και ψέμα κι ευχή.
Τι μου δίνεις να γυρίσω
τι θα δω που δεν το έχω δει.

Ως τα χαράματα

Στίχοι: Λίνα Δημοπούλου
Μουσική: Μιχάλης Χατζηγιάννης

Χρώμα δε βρίσκει να κυλά
του χρόνου η μολυβιά
που έγραψε να ζούμε χωριστά.

Δρόμο δε βρίσκει να περνά
της νύχτας η φωτιά
να κάψει όσα αφήσαμε μισά.

Πώς παγιδέψαμε, ό,τι πιστέψαμε
ποιον εφιάλτη μεγαλώναμε κρυφά.
Πώς παγιδέψαμε, ότι λατρέψαμε
σ' ένα αστείο που κανένας δε γελά.

Εδώ, ως τα χαράματα καρδιά μου να 'σαι εδώ
μ' ένα σου βλέμμα πάλι να ξελογιαστώ
να πεις μια λέξη και να σου παραδοθώ.
Εδώ, ως τα χαράματα καρδιά μου να 'σαι εδώ
για όσα ρίξαμε στης λύπης το βυθό
να μετανιώσουμε επιτέλους και οι δυό.

Ως τα χαράματα γίνονται θαύματα...

Κλείνω τα μάτια μου σφιχτά
εκεί στα σκοτεινά
ν' ακούσω το κλείδι σου να γυρνά.

Δένω στο χέρι μια κλωστή
να ΄πιάσει η ευχή
και ό,τι μας χωρίζει να χαθεί.

Πώς παγιδέψαμε, ό,τι πιστέψαμε
ποιον εφιάλτη μεγαλώναμε κρυφά.
Πώς παγιδέψαμε, ότι λατρέψαμε
σ' ένα αστείο που κανένας δε γελά.

Εδώ, ως τα χαράματα καρδιά μου να 'σαι εδώ
μ' ένα σου βλέμμα πάλι να ξελογιαστώ
να πεις μια λέξη και να σου παραδοθώ.
Εδώ, ως τα χαράματα καρδιά μου να 'σαι εδώ
για όσα ρίξαμε στης λύπης το βυθό
να μετανιώσουμε επιτέλους και οι δυό.

Ως τα χαράματα γίνονται θαύματα...

Τριάντα και κάτι

Στίχοι: Τατιάνα Λύγαρη
Μουσική: Νότης Μαυρουδής


Τριάντα και κάτι
Μ' αλλήθωρο μάτι
Το μήκος του χρόνου
Μπρος-πίσω μετρώ

Τριάντα και κάτι
Ακμή και απάτη
Σε άδειο κρεβάτι
Δεν θέλω να ζω

Τριάντα και κάτι
Γυρίζω την πλάτη
Σε σένα που είσαι
Κομμάτι λειψό

Τριάντα και κάτι
Ελπίδα γεμάτη
Γι' αυτό που φυλάω
Ακόμα κρυφό

Τριάντα και κάτι
Κι αυτό είναι κάτι
Τριάντα με κάτι
Πολύ ακριβό

Του πόθου τ' αγρίμι

Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου


Του πόθου τ' αγρίμι δεν τρώει, δεν πίνει
δεν ξαποσταίνει.
Πεινάει για σένα, διψάει για μένα
και περιμένει.

Σε θέλω στο πλευρό μου
ακοίμητο φρουρό μου
με το φιλί με το σπαθί,
το δράκο να σκοτώσεις
και να 'ρθεις να με σώσεις
απ' τη ζωή μου την κλειστή.

Τι δε θα ‘δινα
το γύρο του κορμιού σου να ξανάκανα
κι ας χανόμουνα
στη λάβα την καυτή και στα παγόβουνα.
Αν μ' αγαπάς, μη μου το πείς
αφού το ξέρω τρεις φορές θα μ' αρνηθείς.
Τι δε θα ‘δινα
το γύρο του κορμιού σου να ξανάκανα
κι ας πνιγόμουνα
στο κύμα που μαζί σου δροσιζόμουνα.
Αν μ' αγαπάς να μου το λές
κι εγώ για σένα θα πατήσω
και τις δέκα εντολές.

Στη νύχτα του κόσμου
το χέρι σου δωσ' μου,
παρηγοριά μου,
το δρόμο να βρούμε, τον τρόπο να ζούμε,
ανηφοριά μου.

Φύσα ψυχή μου

Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Μουσική: Ara Dinkjian


Μια καινούρια μέρα
τρέμει στον αγέρα,
στάζοντας φως και νερά.
Πιάστηκε στα δίχτυα
μια τυχαία νύχτα
στη μέση του πουθενά.

Πιάστηκαν δυο ψάρια
ήλιοι και φεγγάρια
λίμνες, ποτάμια, βουνά.
Κι ήρθε το σκουλήκι
η χαρά κι η λύπη
κι ένα ζευγάρι φτερά.

Αχ! Κορμί μου πήλινο
κι εσύ κλαρίνο ξύλινο
ποιος μας κρατάει σε τούτο το χορό.
Κάποιος που μας σκέφτεται
ή μας ονειρεύεται
κι όταν ξυπνήσει θα μας γνωρίσει
ή θα γυρίσει στο άλλο του πλευρό.
Αχ! Κορμί μου πήλινο
ποιος μας κρατάει σε τούτο το χορό.
Αχ! Κλαρίνο ξύλινο
φύσα ψυχή μου κι ανέβα σαν φτερό.

Μια καινούρια μέρα
τρέμει στον αγέρα,
στάζοντας φως και νερά.
Τίποτε δεν λείπει
η χαρά κι η λύπη
κι ένα ζευγάρι φτερά.

Αχ! Κορμί μου πήλινο
κι εσύ κλαρίνο ξύλινο
ποιος μας κρατάει σε τούτο το χορό.
Κάποιος που μας σκέφτεται
ή μας ονειρεύεται
κι όταν ξυπνήσει θα μας γνωρίσει
ή θα γυρίσει στο άλλο του πλευρό.
Αχ! Κορμί μου πήλινο
ποιος μας κρατάει σε τούτο το χορό.
Αχ! Κλαρίνο ξύλινο
φύσα ψυχή μου κι ανέβα σαν φτερό.

Φωτιά και Χιόνι

Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Μουσική: Dulce Pontes


Καλή χρονιά, η πρώτη χωριστά,
καλή σου χρονιά,
εγώ εδώ κι εσύ στο πουθενά,
να σε σκέφτομαι ξανά.

Απ' την αρχή μια μοίρα το 'χε πει,
κατάρα κι ευχή,
πως δε μπορεί η πέμπτη εποχή
να κρατήσει μια ζωή.

Είν' η καρδιά φωτιά και χιόνι,
γυρίζει μόνη
στον ουρανό,
σαν αστέρι μακρινό.

Καλή χρονιά, η πρώτη χωριστά,
καλή μοναξιά,
εσύ εκεί κι εγώ στο πουθενά,
λύπη μου στα γιορτινά.

Είν' η καρδιά φωτιά και χιόνι,
γυρίζει μόνη
να βρει θεό,
θήραμα και κυνηγό.

Καλή χρονιά, ευχή και προσευχή,
καλή μας αρχή,
να μ'αγαπάς, να ντύνεσαι ζεστά,
κάνει κρύο χωριστά.

Φοβάμαι - Δεν είναι ο κόσμος σου αυτός

Στίχοι/Μουσική: Ρόδες

Ρόδες & Ελευθερία Αρβανιτάκη


Είναι η νύχτα αυτή καυτή
κι έχει ροή φωτεινή
Είναι μουντό το πρωί
κι είναι μια μέρα σκοτεινή

Είναι μια ανάσα η χρονιά
κι έιν' η εποχή μια πνοή
κι έιναι μεγάλη και αιώνια σαν μια ρουφηξιά η ζωή

Είναι η γη στρογγυλή
κι όμως ο κόσμος αυτός είναι επίπεδος
κι ο νούς από το φως
είναι ταχύτερος, πρώτος και καλύτερος

Κάθε γιος Χριστός
Κάθε πόρνη Παναγιά
Κάθε κόρη Αφροδίτη
και κάθε μάνα με 'γεια

Κι είμαι χάρη και μακάρι
και κάθε εχρός παλικάρι
κάθε πόλεμος, αγώνας
και κάθε ποίημα, προσευχητάρι

Κι είναι οι μπόμπες πεφταστέρια
σε αυγουστιάτικη βραδιά
κι έιναι κοσμήματα τα βόλια
κρεμασμένα στην καρδιά

Φοβάμαι
πως δε θ' αντέξω την ομορφιά
Κοιμάμαι
μα έχω τα μάτια μου ανοιχτά
Θυμάμαι
τι μου 'χες πει μια νυχτιά
Πριν ονειρευτώ, να σιγουρευτώ πως θα 'χω τα βλέφαρα μου κλειστά

Δεν είναι ο κόσμος σου αυτός
είναι διαφορετικός
σου 'χα πει μια νυχτιά, θυμάμαι

Πως ότι φαίνεται είναι αλλιώς
κι ότι φτιάχνεις, ουρανός
με βροχή, με φωτιά
φοβάμαι

Έχει ένα κρύο πηκτό
κι έχει έναν καύσωνα σκληρό
έχει έναν κόκκινο ουρανό
κι έναν ήλιο μακρινό

Μα εγω χαμπάρι (Κοιμάμαι)
για τη μεγάλη στιγμή
που θα γίνουν οι πιο μπερδεμένες λέξεις
αριθμοί

Καθαροί οι ρυθμοί
της φασαρίας μουσική
θα 'σαι εκεί μου 'χες πει
που βγάζουν όλοι οι προορισμοί

Για να δεις δημιουργό
την ανθρωπότητα (Πάμε)
σαν εναν καλλιτέχνη (Φοβάμαι)
που ομιλεί την καθημερινότητα

Συγκίνηση, φόβος κι αυτοεκτίμηση
βλέποντας νέους ζωγράφους να ξεπηδούν απ' τη διαφήμιση
κι από τους βρώμικους κόλπους της δημοσιογραφίας
ένα νέο κύμα λογοτεχνίας
Απ' τις κατώτερες τάξεις
φιλοσόφων παρατάξεις
απ' τις προνομιούχες
κοινωνικές αναταράξεις

Ένας δεύτερος ήλιος
Θα ρίχνει δέυτερες σκιές
καθως θα σκάνε
εκατό χιλιάδες πυρηνικές κεφαλές


Ηταν τα λόγια σου γλυκά
και τα φιλιά σου πικρά
τα ταξίδια μεγάλα
τα φτερά σου μικρά

Είχες φουρτούνα στα μάτια
και μια πλημμύρα στην κόγχη
ένα σου χάδι δυο ζωές
ένα σου ναι δυο όχι

Βρήκα μια θάλασσα κρυφή
ήπια μια θάλασσα στιφή
μου 'κανε δώρο ένα ξερόβραχο ζωή
και εγώ σ' αυτή μια τελευταία αναπνοή

Κι ένα βυθό για κρεβάτι
κι άνοιξα υδάτινο δρόμο
στο μονοπάτι του εφιάλτη
κι μ' έβγαλε έξω από το μπουκάλι (Φοβάμαι)

Με μια ζάλη παστρικιά
κι ένα βρώμικο μυαλό πάλι (να 'μαι)
στο ίδιο παιχνίδι ξανά
έγινε η σέντρα κι είχαμε όλοι μας τα χέρια ανοιχτά (Φοβάμαι)

Πέσαν τα φώτα ξανά
κι έμεινα μόνος
στο τσιμέντο
με τα καθίσματα αδειανά

Κι έγινε το βλέμμα μου παράθυρο
πήγα να το σκάσω από το παρόν
μα ήταν όνειρο μόνο

(Κεκλισμένων των θυρών. Ελευθερία)


Δεν είναι ο κόσμος σου αυτός
(Δεν είναι ο κόσμος σου αυτός)
είναι διαφορετικός
σου 'χα πει μια νυχτιά θυμάμαι

Το σχοινί

Στίχοι: Σμαρώ Παπαδοπούλου
Μουσική: Νότης Μαυρουδής


Τα όνειρα που μου 'δωσε η ζωή
Είναι στοιχειά που με τρομάζουν νύχτα
Τα συναντώ και την αυγή σ' ένα φιλί
Και με το ψέμα που κρύβεται η αλήθεια

Όνειρα του νου σχοινί
Που για να σωθώ κρατάω
Κι άλλοτε θηλιά γερή
Στο λαιμό μου τη φοράω

Τα όνειρα που μου 'δωσε η ζωή
Είναι χαρά και πόνος μες στα στήθια
Τα συναντώ και το πρωί σε μια φωνή
Μέσα στο πλήθος φωνάζουν για βοήθεια

Το ποτήρι σου ψηλά

Στίχοι: Μυρτώ Κοντοβά
Μουσική: Ara Dinkjian


Το ποτήρι σου ψηλά,
ολόκληρη γη σε μια γουλιά,
το ποτήρι σου ψηλά,
πλανήτης μικρός
που βγάζει φως.
Χτυπάει το φως απ' το γυαλί
κι όλο πάνω μου σκορπά.
Ποια καινούρια μαχαιριά
παλιά μου πληγή σε προκαλεί,
ποια καινούρια προσευχή
να γίνουν τα θαύματα ζωή?
Αλλάζει του κόσμου η τροχιά
μόνο αν πιείς καμιά γουλιά.

Ο Θεός του κόσμου
κι ο παράδεισός μου
μες στην ίδια τη γουλιά.
Αχ, δώσ' του μια να πάει ψηλά
να σπάσει στου Θεού
την αγκαλιά.
Το ποτήρι σήκωσέ το
και μπροστά μου πέταξέ το
και μπροστά μου πέταξέ το
να πατήσω στα γυαλιά.

Ποιά καινούρια μαχαιριά
καρδιά μου κλειστή σε προκαλεί
ποιά καινούρια προσευχή
να γίνουν τα θαύματα ζωή?
Αλλάζει του κόσμου η τροχιά
μόνο αν πιεις καμιά γουλιά.
Το ποτήρι σου ψηλά,
ολόκληρη γη σε μια γουλιά
το ποτήρι σου ψηλά,
πλανήτης μικρός που βγάζει φως.
Χτυπάει το φως απ' το γυαλί
κι όλο πάνω μου σκορπά.

Ο Θεός του κόσμου
κι ο παράδεισός μου
μες στην ίδια τη γουλιά.
Αχ, δωσ' του μια να πάει ψηλά
να σπάσει στου Θεού
την αγκαλιά.
Το ποτήρι σήκωσέ το
και μπροστά μου πέταξέ το
και μπροστά μου πέταξέ το
να πατήσω στα γυαλιά.

Τόσο ερωτευμένη

Στίχοι/Μουσική: Σταμάτης Σπανουδάκης


Τα μάτια σου με διάβασαν
και τα δικά μου κλείσαν
Οι εφιάλτες μόνη μου
για λίγο με αφήσαν

Να σεργιανώ στον κόσμο σου
ανήμπορη, χαμένη
μες στα όνειρά σου θεατής
μα τόσο ερωτευμένη

Αβάσταχτη είναι η σιωπή
κι η θύμησή σου, αχ με σκοτώνει
και μ' ανασταίνει ξανά

Κι η αγκαλιά σου θάλασσα
κι εγώ ναυαγισμένη
βρεγμένη ως το κόκαλο
μα τόσο ερωτευμένη

Το τραίνο των 9:10

Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου


Είν' η ώρα που περνά
το τραίνο των 9:10
σ' ένα βαγόνι μια γυναίκα
προς το παράθυρο γυρνάει.

Θαμπό το τζάμι απ' τα χνώτα
και βιαστικά το καθαρίζει
καθώς η μηχανή σφυρίζει
και χαμηλώνουμε τα φώτα.

Και βλέπει μέσα στο σκοτάδι
ένα σπιτάκι φωτισμένο
και της μορφής της το μαγνάδι.

Το σπίτι τρέχει ή το τραίνο
ή μήπως έτρεχε το βράδυ
προς το δικό της πεπρωμένο.

Το μηδέν

Στίχοι: Λάκης Λαζόπουλος
Μουσική:Θάνος Μικρούτσικος


Το μηδέν θα κάνω κύκλο
Κι εκεί μέσα θα χορεύω
Κι ας μην ξέρω που πηγαίνω
Κι ας μην ξέρω τι γυρεύω.

Τη ζωή μου μηδενίζω,
Πάει να πει πως ξαναρχίζω,
Τη ζωή μου μηδενίζω,
Πίσω δεν ξαναγυρίζω...

Βάλαμε φωτιά στα φρένα
Και μας έμεινε το γκάζι
Με ταχύτητες μεγάλες
Μοναχά η γη αλλάζει.
Έτσι μόνο η γη αλλάζει
Με ταχύτητες μεγάλες
Βάλαμε φωτιά στα φρένα
Και μας έμεινε το γκάζι.

Στάχτη γίνανε τα πάντα
Κάηκε το παρελθόν μου
Όλη μου η περιουσία
Στην καρδιά και στο μυαλό μου.

Τη ζωή μου μηδενίζω,
Πάει να πει πως ξαναρχίζω,
Τη ζωή μου μηδενίζω,
Πίσω δεν ξαναγυρίζω...

Βάλαμε φωτιά στα φρένα
Και μας έμεινε το γκάζι
Με ταχύτητες μεγάλες
Μοναχά η γη αλλάζει.
Έτσι μόνο η γη αλλάζει
Με ταχύτητες μεγάλες
Βάλαμε φωτιά στα φρένα
Και μας έμεινε το γκάζι.

Το κόκκινο φουστάνι

Στίχοι: Κώστας Κινδύνης
Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής


Η νύχτα κατεβαίνει με μαύρο φερετζέ
κι η πόλη διψασμένη για φώτα και σουξέ.

Βάλε το κόκκινο φουστάνι
εκείνο που σε κάνει να μοιάζεις πυρκαγιά.
Έλα και μη μετράς την ώρα
τα νιάτα είναι δώρα που καίνε σα φωτιά.

Τι να μας περιμένει αύριο το πρωί
ποιός έρωτας πεθαίνει και ποιός θα γεννηθεί.

Τέλος δεν υπάρχει εδώ

Στίχοι: Αφροδίτη Μάνου
Μουσική: Νίκος Κυπουργός


Τέλος δεν υπάρχει εδώ, γι' άλλη μια φορά
χρώματα παράξενα κι άγνωστα νερά
Πόσους δρόμους πέρασα χρόνια στη βροχή
κάτι μέσα μου έλεγε "πάλι απ' την αρχή.."

Κύματα πελώρια, πάθη αληθινά
της ψυχής τα όρια χάνονται ξανά
Σαν αντικατοπτρισμός, σκόνη και καπνός
της ψυχής τα όρια άδειος ουρανός

Τίποτα στα χέρια μου δεν κρατάει πολύ
όλα για ένα σύννεφο προκαταβολή
Δαίμονες με ξεγελούν πλάσματα φριχτά
φίλα με οξυγόνο μου, κράτα με σφιχτά

Κύματα πελώρια, πάθη αληθινά
της ψυχής τα όρια χάνονται ξανά
Σαν αντικατοπτρισμός, σκόνη και καπνός
της ψυχής τα όρια άδειος ουρανός

Τα σχοινιά

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Ara Dinkjian


Στου χειμώνα τις αυλές
παραμύθια να μου λες
που νικάς εσύ.

Κι ας με βλέπει η γειτονιά
να μαζεύω τα σχοινιά,
φορεσιά χρυσή.

Τι σου πρέπει το 'χω νιώσει
όποιος βλέπει, τι να δώσει
σ' όποιον δε ζητά.
Μόνο πόνο, δυο φορτία
τέτοια μόνο τα πρωτεία
μόνο τόσο απλά.

Μην τους ακούς στα βάθη που πετάς
Θεούς μυστικούς για φίλους να ρωτάς
μην τους ακούς, εσένα αφορά
το όχι που ακούς τις νύχτες καθαρά.

Μην ακούς ν' ανοίξεις φτερά.

Στου χειμώνα τις αυλές
παραμύθια να μου λες
που νικάς εσύ.
Κι ας με βλέπει η γειτονιά
που θα κόβω τα σχοινιά
με ό,τι μας μισεί.

Ήταν χάδι που είπαν φύγε
το κοπάδι λάθος πήγε
λάθος πήγε εκεί.
Μόνο δώρα, μόνο αστεία
σαρκοβόρα φαντασία,
λάσπη όλη η γη.

Στου χειμώνα τις αυλές
παραμύθια να μου λες
που νικάς εσύ.

Στις αρχές του φθινοπώρου

Στίχοι: Λάκης Λαζόπουλος
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος


Στις αρχές του φθινοπώρου
πέσαν κάμποσες βροχές
και σκορπίσανε τα φύλλα
σαν παλιοί συμμαθητές
κι ανοιχτήκαν οι ομπρέλες
και βραχήκαν οι φωτιές
και πεθάναν καλοκαίρια
μόνα στις ακρογιαλιές.

Στις αρχές του φθινοπώρου
κάτι έχω να σου πω
πως το στέμμα ήταν ψέμα
βασιλιάς δεν είμαι εγώ
και του ρολογιού η ώρα
ήταν ψέματα κι αυτή
σου ‘πα είναι εφτά και δέκα
κι ήταν δέκα και μισή.

Στις αρχές του φθινοπώρου
θα κλειδώσω δυο ζωές
τα κλειδιά τους θα πετάξω
στου μεσημεριού το χτες
στις αρχές του φθινοπώρου
μη γυρίσεις να με βρεις
θα ‘χουνε αλλάξει όλα
σαν τα χρώματα της γης.

Στις άκρες απ' τα μάτια σου

Στίχοι/Μουσική: Γιώργος Ζήκας


Αχ, στις άκρες απ' τα μάτια σου
τον έρωτα εστείλανε
και μου 'στησε καρτέρι
και μου 'στησε καρτέρι.

Αχ, στις άκρες απ' τα χείλη σου
τα δίχτυα τους ερίξανε
και πιάσαν την καρδιά μου
και πιάσαν την καρδιά μου.

Και σαν ψαράκι σπαρταρώ
στ' αγκίστρι καρφωμένο
κι όταν ακούω να τραγουδάς
χίλιες φορές πεθαίνω.

Στην αρχή του τραγουδιού

Στίχοι: Κώστας Γουδής
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης


Αχ, στην αρχή των τραγουδιών
το αχ είναι γραμμένο.

Είναι γλυκό είναι πικρό
είναι κι ονειρεμένο.

Αχ συ που φεύγεις, πού τραβάς
πού πας και ξεμακραίνεις.

Ώρες, στα ρυάκια χάνεσαι
κι ώρες, στα όρη βγαίνεις.

Αχ, τα τραγούδια είν' ευχή
και πάρε την μαζί σου.

Στ' αρώματα, στα χρώματα
στις μουσικές χαρίσου.

Στα νερά να περπατήσω

Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Μουσική: Μάνος Αχαλινωτόπουλος


Μέρη μακρινά
που δεν είδαμε ποτέ μας
ούτε θα μας δουν, ούτε θα μας δουν
Κύματα βουνά
στα νησιά του Σολομώντα
χιόνια στο Κασμίρ, στο Ντιγιάρμπακίρ

Αχ βρε ζωή πώς μ'έζωσες
αχ βρε ζωή

Μια ζωή ονειρεύομαι
στα νερά να περπατήσω
και τον κόσμο να γυρίσω
θάλασσες, γη και ουρανό
στα νερά να περπατήσω
και τον κόσμο να γυρίσω
όνειρο - τόσο μακρινό

Μάτια φωτεινά
που δεν είδαμε ποτέ μας
ούτε θα μας δουν, ούτε θα μας δουν
Έρχονται συχνά
μοναχά στα όνειρά μας
σα να προσπαθούν, κάτι να μας πουν

Σαν δεύτερη φωνή

Στίχοι: Θοδωρής Γκόνης
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης

Τόσο νερό που σου ‘δωσα
Έμεινα δίχως στόμα
Κι ας μην μπορώ να σου το πω
Σε αγαπώ ακόμα

Σαν δεύτερη φωνή σου στάθηκα
Το μέρος το δικό σου το σεβάστηκα
Τα λόγια σου στα χέρια μου τα κράτησα
Σου χάρησα τους δρόμους που περπάτησα

Στο μάρμαρο τα σκάλισα
Τα λόγια τα δικά σου
Μα σκούριασε και μαύρισε
Από τα ψέμματά σου

Σε θέλω

Στίχοι/Μουσική: Βαγγέλης Γερμανός


Σε μια ατέλειωτη παρτίδα σε κερδίζω και σε χάνω
και ποντάρω τη ζωή μου στην αγάπη σου απάνω
Ερωτόκριτος θα γίνω και το δράκο θα ξεκάνω
γιατί σε θέλω, ναι σε θέλω

Δεν ακούς που ρονρονίζω σαν ερωτευμένος γάτος
σαν της Βίβλου το καμίνι και σαν φλεγομένη βάτος
Με τραγούδια σκάβω τούνελ τρεις χιλιάδες μέτρα βάθος
γιατί σε θέλω, ναι σε θέλω

Ξανά είχα αγαπήσει κι αρρώστησα καιρό
μα τούτο είναι φρενίτιδα και πάθος φοβερό

Με βελόνες πυρωμένες τατουάζ θε να χτυπήσω
μια καρδιά και μ' αλυσίδες κι άγκυρες θα τη στολίσω
και τα μπράτσα με ξυράφι πόντο-πόντο θα μετρήσω
γιατί σε θέλω, ναι σε θέλω

Πάρε κρητικό μαχαίρι κι έλα κόψε το λαιμό μου
και το αίμα σε μαντήλι μάζεψέ το το δικό μου
και στον κόσμο, αν σε ρωτήσει, πες πως το 'κανες μωρό μου
γιατί σε θέλω, ναι σε θέλω

Σαν βροχή

Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Μουσική: Ara Dinkjian



Ποιά μουσική περπατάει στο πλάι σου
ποια πυρκαγιά στα μαλλιά.
Ποιά σιωπή καταπίνει τα λόγια μου
και ψυθιρίζω φιλιά.
Κάψε τις νύχτες μου,
σβήσε τις μέρες μου,
κάνε το χρόνο στιγμή.
Ό,τι ευχήθηκα κι ό,τι φοβήθηκα
είναι καιρός να φανεί.

Σαν βροχή που πέφτει στα φύλλα
στα μαλλιά, στο πρόσωπο κυλά,
σαν βροχή σε θέλω απόψε
να βραχώ, ως τη ρίζα της φωνής,
γέλιο μου.
Στη φωτιά που μέσα μου καίει
μια φωνή γελάει και κλαίει,
στη φωτιά θα πέσω μαζί σου
να σωθεί ό,τι είναι δυνατό,
γέλιο μου, φλόγα μου - φλόγα μου.

Ποιά μουσική δυναμώνει
στο βλέμμα σου
κι όλα χορεύουν γλυκά.
Ποιός πυρετός ανεβαίνει
στο αίμα μου
και κοκκινίζει ξανά.
Κάψε τις νύχτες μου,
σβήσε τις μέρες μου
κάνε το χρόνο στιγμή.
Ό,τι αγάπησα κι ό,τι παράτησα
είναι καιρός να κριθεί.

Όλα τα πήρε το καλοκαίρι

Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική:Δημήτρης Παπαδημητρίου


Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
τ' άγρια μαλλιά σου στην τρικυμία
το ραντεβού μας η ώρα μία.
Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
τα μαύρα μάτια σου το μαντίλι
την εκκλησούλα με το καντήλι.
Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
κι εμάς τους δύο χέρι με χέρι.

Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
με τα μισόλογα τα σβησμένα
τα καραβόπανα τα σχισμένα.
Μες στις αφρόσκονες και τα φύκια
όλα τα πήρε τα πήγε πέρα
τους όρκους που έτρεμαν στον αέρα.
Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
κι εμάς τους δύο χέρι με χέρι.

Όλα αρχίζουν εδώ

Στίχοι/Μουσική: Νίκος Πορτοκάλογλου


Πού πάει ο δρόμος, πού μας πάει
μες την καταχνιά
κανείς δε μου είπε πως τραβάει
τόσο μακριά

Εσύ ποτάμι κι η θάλασσα εγώ
μες το χρυσό πρωινό
όλα τελειώνουν σαν έργο παλιό
κι όλα αρχίζουν εδώ

Πού πάει η αγάπη,
πού μας πάει
δίχως να ρωτά
κανείς δε μου είπε πως ζητάει
τόσα πολλά

Εσύ ποτάμι κι η θάλασσα εγώ
μες το χρυσό πρωινό
Γεννιέται ένας, πεθαίνουν οι δυο
κι όλα αρχίζουν εδώ
κι όλα αρχιζουν εδω.

Πάω να πιάσω ουρανό

Στίχοι/Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης


Άλλο δράμα δε θα ζήσω, φτάνει αυτό το τωρινό
Μόνη μου θα διασχίσω πάλι τον ωκέανο
Κι άμα τύχει και λυγίσω, Θεε μου ‘σχώρα με
κι αμα πιώ κι αμα μεθύσω παρηγόρα με

Άλλο δε θα φαω τραύμα, άλλη τέτοια αντάμοιβη
Μόνη μου θα δω το θαύμα, μόνη μου και τον ραβή
Κι αν στον έρωτα κυλίσω, Θεε μου ‘σχώρα με
κι αμα πιώ κι αμα μεθύσω παρηγόρα με

Άλλο κλάμα δε θα ρίξω, φτάνει αυτό το απόψινο
το κενό θα διαρρήξω, πάω να πιάσω ουρανό
κι αν με δεις να φτάνω πάνω, Θε μου ‘σχώρα με
Κι άμα πέσω να πεθάνω, παρηγόρα με

Ό,τι μου λείπει

Στίχοι/Μουσική: Σταμάτης Σπανουδάκης


Δεν είναι πως δε σ' αγαπώ
μη μου θυμώνεις πάλι
μα όταν πάω εγώ από 'δω
εσύ πας απ' την άλλη

Δεν είναι πως δε σ' αγαπώ
πρέπει να βρω άλλη λέξη
είναι που λες θα 'ρθεις στις τρεις
και έρχεσαι στις έξι

Ό,τι σου λείπει το έχω εγώ
γιατί δε με πιστεύεις
κι ό,τι μου λείπει το έχεις εσύ
άλλο μη με παιδεύεις

Δεν είναι πως δε σ' αγαπώ
τα θες όλα δικά σου
Είναι που βρέχομαι κι εγώ
στα τρύπια όνειρά σου

Δεν είναι πως δε σ' αγαπώ
μη μου θυμώνεις πάλι
Μα όταν πάω εγώ από 'δω
εσύ πας απ' την άλλη

Μη φεύγεις

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Νίκος Κυπουργός


Μη φεύγεις, μη φύγεις
τον έρωτά σου ανάποδα φορώ
μη φεύγεις, μη πνίγεις
τα θαύματα σε μιά γουλιά νερό

Καρδιά μου
που ανοίγεις
να πας μακριά μου
μ' ένα φτερό

Να μ' έχεις στο νού σου
στην άκρη τ' ουρανού σου μη ξεχνάς
γιά λόγους δικούς σου
και σώμα και ψυχή μου κυβερνάς

Καρδιά μου
το νού σου
πιό πέρα απ' τ' όνειρό μας
μην πας

Εγώ κι εσύ
αγαπημένοι
Εγώ και σύ
Εσύ
νικάει αυτό που ενώ πεθαίνει
ζητάει να ζεί μαζί

Μέτρησα

Στίχοι/Μουσική: Νίκος Ζούδιαρης


Μέτρησα τις πιο βαθιές μας διαφορές
κι ήταν η σχέση μας αυτές
χάιδεψέ τες αν τις δεις ποτέ
Κι έπειτα το χρόνο μέτρησα να δω
αν προλαβαίνω να σου πω
Από μένα πόσα δεν μπορώ

Ό,τι κι αν γίνει ένα να λες
πως μ'αγαπάς χίλιες φορές
πως μ'αγαπάς χίλιες φορές
κι εγώ...εσένα
Κι αν μείνει τ' όνειρο μισό
κι αν το φιλί χαθεί κι αυτό
Ένα να λες σαν να'ναι χθες
Πως μ'αγαπάς χίλιες φορές...

Έψαξα έτσι ένα ψέμα σου να βρω
να μην μπορώ να τ' ανεχθώ
και δεν βρήκα ούτε ένα
Κι έπειτα μέτρησα πάλι για να δω
αν είν' τα λάθη μου εδώ
και δεν έλειπε κανένα...

Κι όλα αρχίζουν αλλιώς

Στίχοι: Νίκος Ζούδιαρης
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου



Σήμερα, σαν να ‘μαι εσύ, ψυχή μου,
κράτα με όπως δε σ' έχουν κρατήσει ποτέ.
άκουσα να λέτε φωνές του ανέμου
τ' όνομά μου και μια προσευχή τρεις φορές.

Έφτασε ένα δάκρυ στων χειλιών την άκρη,
τρέχει στο αυλάκι απ' το πρώτο φιλί,
μέσα του είδα να τρέχεις και συ.
Μη με θυμάσαι αν δεν είσαι εδώ.

Δώσε μου σαν να ‘σαι εδώ, ψυχή μου,
δώσε μου ό,τι δεν σου έχουν χαρίσει ποτέ.

Έφτασε ένα δάκρυ στων χειλιών την άκρη,
κι αν το χαμόγελο πέφτει στη γη,
με την ματιά της το παίρνει αυτή,
το ρίχνει εμπρός κι όλα αρχίζουν αλλιώς.

Θέλω να σε δω

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου


Θέλω να σε δω
να μ' αναζητάς
σε κάθε οδό και δω
στα λίγα που ζητάς

Θέλω να σε δω
μ' έρωτα βαρύ
να μην μπορεί κανείς
να διώξει αυτόν το θάνατο

Καμιά φορά
φοράω τα λόγια μιας πληγής
καμιά φορά ξεχνιέμαι αλλιώς
κι απ' όλους κρύβομαι

Τη χαρά μου λες να μη στην κάνω συμφορά
και δε χωράει η ζωή
να μπει στο γλέντι ούτε μια φορά

Θέλω να σε δω
να μ'εκδικηθείς
να πιω νερό κρυφά
εκεί που θα πλυθείς

Θέλω να σε δω
να 'μαστε αγκαλιά
και μία θηλιά γερή
το χθες να κάνει αθάνατο

Η Στιγμή

Στίχοι /Μουσική: Σταμάτης Σπανουδάκης


Όταν βλέπω πόσο λίγα σου 'χω δώσει
τις κουβέντες τις πικρές που σου 'χω πει
πόσο θα ‘θελα για μια στιγμή μονάχα
να γυρνούσε η ζωή μου στην αρχή.

Όσα λάθη έχω κάνει να διορθώσω
και να ζήσω ζωή μόνο για σένα
κι όσα μείνανε στη μέση να τελειώσω
και να σβήσω όσα ήτανε γραμμένα.

Αχ, δεν είν' ο θάνατος που με τυραννάει,
είναι η στιγμή, είναι η στιγμή που περνάει και χάνεται.

Πόσοι μήνες, πόσα χρόνια πεταμένα
ό,τι χάνεται ακόμα με τρομάζει
κι η εικόνα σου που φαίνεται στον τοίχο
μόνη έξοδος κινδύνου τώρα μοιάζει.

Αχ, δεν είν' ο θάνατος που με τυραννάει
είν' η στιγμή, είν' η στιγμή που περνάει και χάνεται.

Η λίμνη

Στίχοι/Μουσική: Σταμάτης Σπανουδάκης


Να μαι μπροστά στη λίμνη
και το νερό της ζάχαρη
και η ζωή μου άχαρη
νόημα εδώ παίρνει

Χρυσό κρεβάτι το νερό
μα δίχως μαξιλάρι
ποιος τάχα θα με πάρει
που μαι ονειροπαρμένη

Κρυμμένη στα φυλλώματα
δε βγαίνω, μη φωνάζεις
μην κλαις και μη μου τάζεις
εγώ ανήκω εδώ

Νεράιδες με κυκλώνουν
κι εγώ να μη μιλιέμαι
να μην παρηγοριέμαι
που αγάπησα πολύ

Να μαι μπροστά στη λίμνη
αυτό μονάχα αξίζει
νεράκι που χρυσίζει
ολόκληρη ζωή

Η καρδιά μου απόψε ξαγρυπνά

Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Μουσική: Ara Dinkjian


Η καρδιά μου απόψε ξαγρυπνά
και το σώμα μου θυμάται
δίπλα στο ζεστό σου το κορμί ποια κοιμάται

Ρίγος μου χέρι που μ' άγγιξες
Βρύση κλεισμένη και μ' άνοιξες
Ρίγος μου χέρι που μ' άγγιξες

Πού γυρνάς τρικάταρτο κορμί
και στον ύπνο μου φυσάει
Μαύρη νύχτα με λευκά πανιά που με πάει

Δίψα μου στόμα που φίλησα
κι όλες τις γλώσσες τις μίλησα
Δίψα μου στόμα που φίλησα

Ζωγράφισε

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Αντώνης Μιτζέλος

Ζωγράφισε
Ζωγράφισέ με σαν μπογιά στον τοίχο.

Ζωγράφισε
γιατί καρδιά μου αρρώστησα και βήχω.

Μ' ένα πουκάμισο ανοιχτό
και τίποτ' άλλο
πετάω νερό,
πετάω νερό στον ουρανό
και ψάλλω.

Μ' αρέσει που ήρθα στην ζωή κι εγώ να πούμε
μα έξαφνα, έξαφνα λυπούμαι.

Ζωγράφισε
Ζωγράφισέ με σαν ιόνιο πλοίο.

Ζωγράφισε
Το σύνορο του ανέφικτου είναι λείο.

Μ' ένα παράθυρο ανοιχτό
αντί για στέρνο
στον κόσμο αυτό προτού γδυθώ
μια μπλέ κουρτίνα σέρνω.

Μ' αρέσει που ήρθα στην ζωή κι εγώ να πούμε
Μα έξαφνα, έξαφνα λυπούμαι.

Ένα όχι

Στίχοι: Θοδωρής Γκόνης
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης



Ένα όχι θα με πείραζε δε λέω
μα δεν θα μ’ έκανε νύχτες να κλαίω,
ένα όχι θα με πείραζε λιγάκι
μα δεν θα μ’ έκανε να κλαίω σαν παιδάκι.

Το όχι που ’φτιαξες με το κεφάλι σου
μαλλιά, χείλια, μέτωπο και μάτια,
το όχι αυτό, το όχι αυτό
μ’ έκανε χίλια κομμάτια.

Ένα όχι θα με πείραζε δε λέω
μα δεν θα μ’ έκανε νύχτες να κλαίω,
ένα όχι θα με πείραζε δε λέω
μα δεν θα μ’ έκανε τραγούδια να σου λέω.

Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες

Στίχοι: Μαρία Πολυδούρη
Μουσική:Δημήτρης Παπαδημητρίου


Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες
σε περασμένα χρόνια.
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες.

Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι' αυτό είμαι σαν κρίνο ολάνοιχτο
κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.

Μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες
και στη ματιά σου να περνάει
είδα τη λυγερή σκιά μου ως όνειρο
να παίζει, να πονάει,
μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες.

Γιατί, μόνο γιατί σε σενα άρεσε
γι' αυτό έμειν' ωραίο το πέρασμά μου.
Σα να μ' ακολουθούσες όπου πήγαινα
σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.
Μόνο γιατί σε σενα άρεσε.

Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα
γι' αυτό η ζωή μου εδόθη.
Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
μένα η ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα.

Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου
μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια.
Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου
μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,
μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.

Γύρισε πίσω

Στίχοι/Μουσική: Σταμάτης Σπανουδάκης

Ποιος είσαι συ ποια είμαι εγώ
που ό,τι κι αν κάνεις σ' αγαπώ
κι ας είν' καιρός
που δε με θέλεις πια κοντά σου

Κι όμως δεν έφταιξες εσύ
έχω μονάχη μου πιαστεί
μέσα στα δίχτυα
που μου άπλωσε η ματιά σου

Γύρισε πίσω σου φωνάζω γύρνα πίσω
σ' ένα τοπίο βροχερό
πού θέλεις ήλιο εγώ να βρω
έλα και πάλι απ' την αρχή θα σ' αγαπήσω

Λες πως βυθίζομαι στο χθες
άμως αγάπη μου αν το θες
θα ρθω κοντά σου
και το μέλλον μου δικό σου

Ποιος είσαι συ ποια είμαι εγώ
που ό,τι κι αν κάνεις σ' αγαπώ
ένα κομμάτι μονάχα
απ' το πλευρό σου

Ερωτικό

Μουσική:Νίκος Ξυδάκης Στίχοι:Ναπολέων Λαπαθιώτης

Καϋμός αλήθεια να περνώ
του έρωτα πάλι το στενό
ώσπου να πέσει σκοτεινιά
μια μέρα του θανάτου.

Στενό βαθύ και θλιβερό
που θα θυμάμαι για καιρό
τι μου στοιχίζει στη καρδιά
το ξαναπέρασμά του.

Ας είναι ωστόσο τι ωφελεί
γυρεύω πάντα το φιλί
στερνό φιλί πρώτο φιλί
και με λαχτάρα πόση.

Γυρεύω πάντα το φιλί, αχ καρδιά μου
που μου το τάξανε πολλοί
κι όμως δεν μπόρεσε κανείς
ποτέ να μου το δώσει"...

Τα κινηματογραφικά


ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ (15/09/2006)

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ

ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ
Sweet Suite & Τραγούδια για τα Παιδιά του Εξώστη
Τραγουδούν:
η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ και ο ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ

41α ΔΗΜΗΤΡΙΑ
Η μουσική και τα τραγούδια του συνθέτη για τον ελληνικό και τον ξένο κινηματογράφο
Θέατρο Γης , 16 Σεπτεμβρίου 2006


Σαν η φωτογραφία ζωντάνεψε στα τέλη του περασμένου αιώνα, απλώθηκε μονομιάς σιωπή θαυμαστική συγχρόνως και θωπευτική. Σιωπή απ΄ τις αμίλητες φιγούρες που κινήθηκαν, σιωπή κι απ’ τον κόσμο που βωβός παρατηρούσε στην τετράγωνη λευκή οθόνη να πραγματοποιούνται εξαίσια οράματα έρωτα και πάθους, με ανεξίτηλες μορφές ανδρών και γυναικών καθώς και ατελείωτα γκανγκς μεγάλων κωμικών, που μας παρείχαν νέες διαστάσεις στα προβλήματα εκείνου του καιρού.
Μα σαν μίλησαν οι φιγούρες, σκοτώθηκε η σιωπή κι ο χώρος γέμισε αμηχανία και Μουσική.
Έτσι γεννήθηκε η Μουσική του Κινηματογράφου, θα έλεγε κανείς. Από τη σιωπή. Και η Μουσική αυτή υπήρξε στην αρχή λίγο σκοτάδι, τίτλοι, ηχητική περιγραφή του ονείρου, πράξη ζωής και θάνατος, ενέργεια, νίκη, τέλος – διέξοδος, επιστροφή στο σπίτι.
Η Μουσική του Κινηματογράφου συντηρεί στη μνήμη την εικόνα, την ερμηνεύει ενώ συγχρόνως χρωματίζει επιθυμίες και μνήμες και την προσωπική μας ταύτιση με τις πτυχές ενός ονείρου 35 χιλιοστών.

Μάνος Χατζιδάκις


Αυτά έγραφε ο συνθέτης το 1981. Κι αυτό το όνειρο των 35 χιλιοστών το μοιράστηκε πολλές φορές επί πολλές δεκαετίες, με μερικούς από τους πιο σημαντικούς δημιουργούς του ελληνικού και διεθνούς κινηματογράφου. Το μοιράστηκε όμως και με όλους εμάς, τους «θεατές» της μουσικής και των τραγουδιών του. Ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ’50, η λαϊκή ευθυμία του «Γαρύφαλλου στ’ Aφτί» και η ανάλαφρη μελαγχολία του «Θάλασσα Πλατιά», κι αργότερα οι μαγικές διφωνίες του «Sweet Movie» και τα γλυκόπικρα βαλς για το «Ταξίδι του Μέλιτος» ανήκουν στο σάουντρακ της προσωπικής αλλά και της κοινής ζωής μας.
Αυτά τ’ αγαπημένα τραγούδια, μα και άλλα, λιγότερο γνωστά, ή και ανέκδοτα, που αποκαλύπτουν έναν Χατζιδάκι άγνωστο στο πλατύ κοινό, καθώς και μια απρόοπτη σύνθεση κινηματογραφικών μελωδιών του σε μια νέα σουίτα, θα ακουστούν στο Θέατρο Γης, στο πλαίσιο των φετινών Δημητρίων. Τα κινηματογραφικά τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι θα ερμηνεύσουν μαζί η Ελευθερία Αρβανιτάκη και ο Βασιλικός.

Η Ελευθερία Αρβανιτάκη συναντά τον Μάνο Χατζιδάκι το 1988 στο Σείριο, στα πλαίσια μιας σειράς μουσικών προγραμμάτων που παρουσίαζαν νέους καλλιτέχνες. Παρ’ όλο που η συνάντηση της Ελευθερίας Αρβανιτάκη με τον Μάνο Χατζιδάκι ήταν πολύ σύντομη, ήταν ωστόσο πολύ ουσιαστική για την ερμηνεύτρια η οποία θεωρεί τον Μάνο Χατζιδάκι «δάσκαλό της, ερήμην του» κι έχει αναφερθεί συχνά στον κορυφαίο συνθέτη ως «μια μαγική προσωπικότητα της μουσικής, με καλλιέργεια και με τόλμη απέναντι στα κοινωνικά θέματα κι ως ένα δάσκαλο συμπεριφοράς και ήθους». Η Ελευθερία Αρβανιτάκη δεν παρέλειψε σχεδόν ποτέ τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι από τα προγράμματά της, ενώ πρόσφατα συμπεριέλαβε μια διασκευή του πολύ γνωστού «Κάπου υπάρχει η αγάπη μου» στον τελευταίο της δίσκο «Δρόμοι Παράλληλοι».

Ο Βασιλικός και οι Raining Pleasure εξέδωσαν πέρσι, με μεγάλη επιτυχία, τη δική τους εκδοχή του περίφημου «REFLECTIONS».

Στη συναυλία θα ακουστούν τραγούδια όπως:

Ήρθε βοριάς - ήρθε νοτιάς (στίχοι: Γ. Αραβαντινός), Μια πόλη μαγική (στίχοι: Μ. Χατζιδάκις), Αγάπη που 'γινες δίκοπο μαχαίρι (στίχοι: Μ. Κακογιάννης), Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι (στίχοι:Ν. Περγιάλης/Γ. Εμιρζάς), Κάπου υπάρχει η αγάπη μου (στίχοι: Μ. Χατζιδάκις), All alone am I (στίχοι: Γ. Ιωαννίδης/A. Alltman), Μες σ’ αυτή τη βάρκα (στίχοι: Μ. Χατζιδάκις), Ο γλάρος (στίχοι: Α. Σακελλάριος), Πες μου μια λέξη (στίχοι: Α. Σακελλάριος), Τ’ αστέρι του βοριά (στίχοι: Ν. Γκάτσος), Ιn the Cool of the Day (στίχοι: L. Sullivan), The Steps (ανέκδοτο), The Ballad of Feelings and Hallucinations, Golden Land (ανέκδοτο, στίχοι: J. Darion), Τα παιδιά κάτω στον κάμπο (στίχοι: Μ. Χατζιδάκις), κ.ά.

Το πρόγραμμα συμπεριλαμβάνει επίσης την Κινηματογραφική Σουίτα SWEET SUITE σε πρώτη εκτέλεση. Ένα έργο του στενού συνεργάτη του Χατζιδάκι, Νίκου Κυπουργού, βασισμένο σε δημοφιλή μα και ανέκδοτα μουσικά θέματα του μεγάλου συνθέτη. Θέματα που προέρχονται από τις ταινίες:

ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ (J. Dassin, 1960-61)
ΕΛΛΑΣ Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ (W. Müller-Sehn, 1960-61)
ΧΑΜΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ (Α. Σακελλάριου, 1961)
ΤHE 300 SPARTANS (ανέκδοτο, R. Μate, 1961-62)
AMERICA AMERICA (Ε. Kazan, 1962-63)
ΒLUE (S. Νarizzano, 1967-68)
SWEET MOVIE (D. Makavejev, 1974)
FACCIA DI SPIA (ανέκδοτο, G. Ferrara, 1975)
ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΜΕΛΙΤΟΣ (Γ. Πανουσόπουλου, 1978)
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΑΤΑΔΥΣΗ (Γ. Πανουσόπουλου, 1995)

Την Συμφωνική Ορχήστρα του ΔΗΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, διευθύνει ο αρχιμουσικός Λουκάς Καρυτινός. Συμμετέχουν οι μουσικοί: Στέλλα Κυπραίου (κιθάρα) , Βιβή Γκέκα ( μαντολίνο ), Ιρίνα Βαλεντίνοβα-Καρπούχινα (πιάνο, τσέμπαλο, τσελέστα), Ηρακλής Βαβάτσικας (ακορντεόν).


ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΙΟΠΟΡΙΣΜΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΙΣΜΟ
Ο Μ. Χατζιδάκις και οι ποικίλες μορφές της μουσικής του για τον κινηματογράφο


Ο Μ.Χατζιδάκις, λάτρης και βαθύς γνώστης του κινηματογράφου και της τεχνικής του, άρχισε να γράφει μουσική σε ταινίες της Φίνος Φιλμ για βιοποριστικούς λόγους.
Ο Ελληνικός κινηματογράφος στάθηκε αφορμή να κερδίζω τα προς το ζειν, σχετικά αξιοπρεπώς, γράφοντας μουσική υπόκρουση. Τα τραγούδια των ταινιών τα έγραφαν οι γνωστοί του καιρού «Tραγουδοποιοί» της μόδας, όμως αργούσαν να φέρουν τα τραγούδια τους. Η καθυστέρηση μας «μελαγχολούσε» τόσο τον Φίνο όσο κι εμένα. Μια μέρα του είπα να τα γράφω εγώ για να μην περιμένουμε. Δοκιμάσαμε με το «Γαρύφαλλο στ’ Αυτί». Η επιτυχία του με υποχρέωσε να γράφω τραγούδια για τον Ελληνικό κινηματογράφο.

Tο 1959, στο Α' Φεστιβάλ Τραγουδιού που διοργάνωνει το Ε.Ι.Ρ, ο Χατζιδάκις κερδίζει το πρώτο βραβείο με το τραγούδι Κάπου υπάρχει η Αγάπη μου, τραγούδι που την ίδια χρονιά θα εντάξει στην ταινία του Ντίμη Δαδήρα Ραντεβού στην Κέρκυρα.

Το 1960 κερδίζει στη Θεσσαλονίκη το πρώτο βραβείο μουσικής στην Α’ Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου για την ταινία του Νίκου Κούνδουρου Το Ποτάμι.
Το 1961 του απονέμεται το βραβείο Oscar για το τραγούδι Τα Παιδιά του Πειραιά (το μοναδικό μη αγγλόφωνο τραγούδι που βραβεύτηκε ποτέ στην ιστορία των Oscar), από την ταινία του Jules Dassin Ποτέ τηνΚυριακή και ταυτόχρονα γίνεται ο πρώτος Έλληνας συνθέτης που κάνει γνωστό το ελληνικό τραγούδι έξω από τα σύνορα της χώρας. Το 1968, όταν η ταινία παρουσιάστηκε στο Μπρόντγουεϊ ως μιούζικαλ με τον τίτλο Ilya Darling, ο Χατζιδάκις ήταν υποψήφιος και για το βραβείο Tony.
Το 1962, ηχογραφεί το τραγούδι All alone am I (Μη τον ρωτάς τον Ουρανό, από την ταινία Το νησί των Γενναίων) με την Brenda Lee και κερδίζει το βραβείο CMA (Country Music Association) για το καλύτερο τραγούδι της χρονιάς στην Αμερική.

Παράλληλα με τις άλλες δραστηριότητες του (θέατρο, μπαλέτο, μουσικές παραστάσεις, έργα για πιάνο, κύκλοι τραγουδιών, κ.ά.) από το 1946 ο Μάνος Χατζιδάκις θα συνθέσει μουσική για 76 ταινίες: Κάλπικη Λίρα (Γ. Τζαβέλλα 1954), Μαγική Πόλις (Ν. Κούνδουρου, 1954), Στέλλα (Μ. Κακογιάννη, 1955), Ο Δράκος (Ν. Κούνδουρου, 1956), Το Τελευταίο Ψέμα (Μ. Κακογιάννη, 1957), Μανταλένα (Ντ. Δημόπουλου, 1960), Χαμένα Όνειρα (Αλ. Σακελλάριου, 1961), In the Cool of the Day (R. Stevens 1962), America-America (E. Kazan, 1962), Topkapi (J. Dassin, 1963), Τhe Steps (L. Hirschfield, 1966), Blue (S. Narizzano, 1967), Τhe Pedestrian (M. Shell, 1973), Sweet Movie (D. Makavejiev, 1974), A la recherche de l’ Atlantide 1 & 2 (ντοκιμαντέρ του J. Y. Cousteau, 1977), Tαξίδι του Mέλιτος (Γ. Πανουσόπουλου, 1978), Memed my Hawk (P. Oustinov, 1983), Ήσυχες Μέρες του Αυγούστου (Π. Βούλγαρη, 1992), κ.ά.

Στις περισσότερες από αυτές τις ταινίες, ο Χατζιδάκις εκτός από συνθέτης λειτούργησε και ως δραματουργός, όπως γράφει ο Καζάν στην αυτοβιογραφία του:
Ο Μάνος πίστευε ότι πιο ουσιαστικό ήταν ο τρόπος που αποδιδόταν η μουσική κι όχι η ίδια μελωδία. Όταν έκανε πρόβες με την ορχήστρα του, καθόταν στο πιάνο, ετοίμαζε τη βασική μελωδία για τους μουσικούς του κι ύστερα πήγαινε στον καθένα ξεχωριστά και τους έλεγε πως ήθελε να παίξουν. Αυτή η μέθοδος έχει ένα πλεονέκτημα. Επιτρέπει στο συνθέτη και στους μουσικούς ν' ανταλλάσσουν απόψεις και να δείχνουν την κοινή τους εμπιστοσύνη. Καθώς ήμουν σκηνοθέτης, μπορούσα να το καταλάβω.

Το 1970 κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας The Martlet’s Tale στη Ρώμη, θα γνωρίσει τον Nicola Piovani (Oscar μουσικής για την ταινία Η Ζωή είναι Ωραία). O Piovani θα δουλέψει ως βοηθός του, σε αρκετές κινηματογραφικές παραγωγές. Όταν ο Nino Rota -αγαπημένος φίλος του Χατζιδάκι- πέθανε, ο Χατζιδάκις αφού «αρνήθηκε» λόγω συγκυριών την πρόταση του Federico Fellini να γράψει μουσική για την ταινία του La Νave Và, πρότεινε στη θέση του τον Nicola Piovani.

Λίγο πριν «φύγει», ο Μάνος Χατζιδάκις είχε αρχίσει να επιλέγει γνωστά και ανέκδοτα τραγούδια του από τον κινηματογράφο, που σκόπευε να τα παρουσιάσει με νέα ενορχήστρωση.

E-mail Me

Μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μας στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

Της καληνύχτας τα φιλιά

Εδώ να μείνεις να με κρατήσεις αγκαλιά να μ' ανακρίνεις
της καληνύχτας τα φιλιά τι μου τα δίνεις
δε φεύγω απόψε κι απ' τ' αμάξι δε θα βγω
κι αν έχεις τίποτα μαζί μου να συγκρίνεις
εδώ να μείνεις να το μάθουμε κι οι δυο

Μουσική:Χρήστος Νικολόπουλος Στίχοι:Λίνα Νικολακοπούλου

Εδώ να μείνεις εδώ να μείνεις
της καληνύχτας τα φιλιά μη μου τα δίνεις

Εδώ και τώρα γιατί ειν' ο δρόμος μας παλιός και κατηφόρα
της καληνύχτας τα φιλιά δεν είναι δώρα
δε φεύγω απόψε κι απ' τη ζωή σου δε θα βγω
κι αν ειν' η σχέση μας μισή τα λόγια φόρα
εδώ και τώρα στης αγάπης το θυμό

Εδώ να μείνεις εδώ να μείνεις
της καληνύχτας τα φιλιά μη μου τα δίνεις

Εδώ να μείνεις εδώ να μείνεις
της καληνύχτας τα φιλιά τι μου τα δίνεις

Η Ακτή

Μουσική-Στίχοι:Σταμάτης Σπανουδάκης

Πώς βαριέμαι σε τούτη την ακτή
που ο ήλιος με ξεραίνει
δεν είμ' έρημος, δεν είμαι νησί
μα ούτε κι η Ελένη
και το 'ξερες.

Πώς θα μοιάζω μετά από καιρό
πως μ' έχεις σημαδέψει
με κρατάς και να φύγω δε μπορώ
κανείς μας δε θα αντέξει
και το 'ξερες.

Πέφτω στη θάλασσα και πάλι βρέχομαι
και πάλι έρχομαι κοντά.
Μέσα απ' τα κύματα πιάνω τα σήματα
που με φωνάζουν στ' ανοιχτά.

Πώς βαριέμαι σε τούτη την ακτή
που μ' έχεις φυλακίσει
δεν είμ' άνεμος, δεν είμαι πανί
δε λέει να φυσήξει
και το 'ξερες.

Πώς θα μοιάζουν μετά από καιρό
οράματα που ζούμε
στην ακτή με τ' αθάνατο νερό
κι οι δυό μας θα χαθούμε
και το 'ξερες.

Τα κορμιά και τα μαχαίρια

Μουσική:Αra Dinkjan Στίχοι:Μιχάλης Γκανάς

Τα κορμιά και τα μαχαίρια
άντε κάποτε αλλάζουν χέρια,
τα σημάδια τους αφήνουν
που πονανε και δε σβήνουν.

Άγγιξέ με, φίλα με, μύρισέ με
κρύψου μέσα μου, κατοίκησε με,
σαν παλιό κρασάκι φύλαξέ με
ένα κορμί δεν είναι μόνο αγκαλιά,
αχ! ένα κορμί δεν είναι μόνο αγκαλιά
είναι μια πατρίδα που θα γίνει ξενιτιά.

Τα πουλιά και τα τριζόνια
άντε τραγουδάνε τόσα χρόνια
κι από την ανατριχίλα
κοκκινίζουνε τα μήλα.

Τα κορμιά και τα μαχαίρια
άντε μη βρεθούν σε λάθος χέρια,
κάποιο φονικό θα γίνει
και ποιός παίρνει την ευθύνη.

Μέσα στης γιορτής το κέφι
άντε πιο ψηλά κρατάει το ντέφι
όποιος πόνεσε και ξέρει
γλύκα που ʽχει το μαχαίρι

Φύσα Ψυχή μου

Μουσική:Ara Dinkjan Στίχοι:Μιχάλης Γκανάς

Μια καινούρια μέρα
τρέμει στον αγέρα,
στάζοντας φως και νερά.
Πιάστηκε στα δίχτυα
μια τυχαία νύχτα
στη μέση του πουθενά.

Πιάστηκαν δυο ψάρια
ήλιοι και φεγγάρια
λίμνες, ποτάμια, βουνά.
Κι ήρθε το σκουλήκι
η χαρά κι η λύπη
κι ένα ζευγάρι φτερά.

Αχ! Κορμί μου πήλινο
κι εσύ κλαρίνο ξύλινο
ποιος μας κρατάει σε τούτο το χορό.
Κάποιος που μας σκέφτεται
ή μας ονειρεύεται
κι όταν ξυπνήσει θα μας γνωρίσει
ή θα γυρίσει στο άλλο του πλευρό.
Αχ! Κορμί μου πήλινο
ποιος μας κρατάει σε τούτο το χορό.
Αχ! Κλαρίνο ξύλινο
φύσα ψυχή μου κι ανέβα σαν φτερό.

Μια καινούρια μέρα
τρέμει στον αγέρα,
στάζοντας φως και νερά.
Τίποτε δεν λείπει
η χαρά κι η λύπη
κι ένα ζευγάρι φτερά.

Αχ! Κορμί μου πήλινο
κι εσύ κλαρίνο ξύλινο
ποιος μας κρατάει σε τούτο το χορό.
Κάποιος που μας σκέφτεται
ή μας ονειρεύεται
κι όταν ξυπνήσει θα μας γνωρίσει
ή θα γυρίσει στο άλλο του πλευρό.
Αχ! Κορμί μου πήλινο
ποιος μας κρατάει σε τούτο το χορό.
Αχ! Κλαρίνο ξύλινο
φύσα ψυχή μου κι ανέβα σαν φτερό.

Παράπονο

Το Παράπονο
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης

Εδώ στου δρόμου τα μισά
έφτασε η ώρα να το πω
άλλα είναι εκείνα που αγαπώ
γι' αλλού γι' αλλού ξεκίνησα.

Στ' αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ' ομολογώ.
Σα να 'μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα.

Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν τα κυνηγά,
πάντα πάντα θα 'ναι αργά

Μες στη δική σου τη ζωή

Φωτογραφίες





Η Madonna τραγουδάει Αρβανιτάκη...Απολαύστε το!

Εξώφυλλα



Εξώφυλλα





Εξώφυλλα





Εξώφυλλα