More About Eleftheria...



Enter your email address:

Latest Video-clip

Τα κινηματογραφικά


ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ (15/09/2006)

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ

ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ
Sweet Suite & Τραγούδια για τα Παιδιά του Εξώστη
Τραγουδούν:
η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ και ο ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ

41α ΔΗΜΗΤΡΙΑ
Η μουσική και τα τραγούδια του συνθέτη για τον ελληνικό και τον ξένο κινηματογράφο
Θέατρο Γης , 16 Σεπτεμβρίου 2006


Σαν η φωτογραφία ζωντάνεψε στα τέλη του περασμένου αιώνα, απλώθηκε μονομιάς σιωπή θαυμαστική συγχρόνως και θωπευτική. Σιωπή απ΄ τις αμίλητες φιγούρες που κινήθηκαν, σιωπή κι απ’ τον κόσμο που βωβός παρατηρούσε στην τετράγωνη λευκή οθόνη να πραγματοποιούνται εξαίσια οράματα έρωτα και πάθους, με ανεξίτηλες μορφές ανδρών και γυναικών καθώς και ατελείωτα γκανγκς μεγάλων κωμικών, που μας παρείχαν νέες διαστάσεις στα προβλήματα εκείνου του καιρού.
Μα σαν μίλησαν οι φιγούρες, σκοτώθηκε η σιωπή κι ο χώρος γέμισε αμηχανία και Μουσική.
Έτσι γεννήθηκε η Μουσική του Κινηματογράφου, θα έλεγε κανείς. Από τη σιωπή. Και η Μουσική αυτή υπήρξε στην αρχή λίγο σκοτάδι, τίτλοι, ηχητική περιγραφή του ονείρου, πράξη ζωής και θάνατος, ενέργεια, νίκη, τέλος – διέξοδος, επιστροφή στο σπίτι.
Η Μουσική του Κινηματογράφου συντηρεί στη μνήμη την εικόνα, την ερμηνεύει ενώ συγχρόνως χρωματίζει επιθυμίες και μνήμες και την προσωπική μας ταύτιση με τις πτυχές ενός ονείρου 35 χιλιοστών.

Μάνος Χατζιδάκις


Αυτά έγραφε ο συνθέτης το 1981. Κι αυτό το όνειρο των 35 χιλιοστών το μοιράστηκε πολλές φορές επί πολλές δεκαετίες, με μερικούς από τους πιο σημαντικούς δημιουργούς του ελληνικού και διεθνούς κινηματογράφου. Το μοιράστηκε όμως και με όλους εμάς, τους «θεατές» της μουσικής και των τραγουδιών του. Ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ’50, η λαϊκή ευθυμία του «Γαρύφαλλου στ’ Aφτί» και η ανάλαφρη μελαγχολία του «Θάλασσα Πλατιά», κι αργότερα οι μαγικές διφωνίες του «Sweet Movie» και τα γλυκόπικρα βαλς για το «Ταξίδι του Μέλιτος» ανήκουν στο σάουντρακ της προσωπικής αλλά και της κοινής ζωής μας.
Αυτά τ’ αγαπημένα τραγούδια, μα και άλλα, λιγότερο γνωστά, ή και ανέκδοτα, που αποκαλύπτουν έναν Χατζιδάκι άγνωστο στο πλατύ κοινό, καθώς και μια απρόοπτη σύνθεση κινηματογραφικών μελωδιών του σε μια νέα σουίτα, θα ακουστούν στο Θέατρο Γης, στο πλαίσιο των φετινών Δημητρίων. Τα κινηματογραφικά τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι θα ερμηνεύσουν μαζί η Ελευθερία Αρβανιτάκη και ο Βασιλικός.

Η Ελευθερία Αρβανιτάκη συναντά τον Μάνο Χατζιδάκι το 1988 στο Σείριο, στα πλαίσια μιας σειράς μουσικών προγραμμάτων που παρουσίαζαν νέους καλλιτέχνες. Παρ’ όλο που η συνάντηση της Ελευθερίας Αρβανιτάκη με τον Μάνο Χατζιδάκι ήταν πολύ σύντομη, ήταν ωστόσο πολύ ουσιαστική για την ερμηνεύτρια η οποία θεωρεί τον Μάνο Χατζιδάκι «δάσκαλό της, ερήμην του» κι έχει αναφερθεί συχνά στον κορυφαίο συνθέτη ως «μια μαγική προσωπικότητα της μουσικής, με καλλιέργεια και με τόλμη απέναντι στα κοινωνικά θέματα κι ως ένα δάσκαλο συμπεριφοράς και ήθους». Η Ελευθερία Αρβανιτάκη δεν παρέλειψε σχεδόν ποτέ τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι από τα προγράμματά της, ενώ πρόσφατα συμπεριέλαβε μια διασκευή του πολύ γνωστού «Κάπου υπάρχει η αγάπη μου» στον τελευταίο της δίσκο «Δρόμοι Παράλληλοι».

Ο Βασιλικός και οι Raining Pleasure εξέδωσαν πέρσι, με μεγάλη επιτυχία, τη δική τους εκδοχή του περίφημου «REFLECTIONS».

Στη συναυλία θα ακουστούν τραγούδια όπως:

Ήρθε βοριάς - ήρθε νοτιάς (στίχοι: Γ. Αραβαντινός), Μια πόλη μαγική (στίχοι: Μ. Χατζιδάκις), Αγάπη που 'γινες δίκοπο μαχαίρι (στίχοι: Μ. Κακογιάννης), Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι (στίχοι:Ν. Περγιάλης/Γ. Εμιρζάς), Κάπου υπάρχει η αγάπη μου (στίχοι: Μ. Χατζιδάκις), All alone am I (στίχοι: Γ. Ιωαννίδης/A. Alltman), Μες σ’ αυτή τη βάρκα (στίχοι: Μ. Χατζιδάκις), Ο γλάρος (στίχοι: Α. Σακελλάριος), Πες μου μια λέξη (στίχοι: Α. Σακελλάριος), Τ’ αστέρι του βοριά (στίχοι: Ν. Γκάτσος), Ιn the Cool of the Day (στίχοι: L. Sullivan), The Steps (ανέκδοτο), The Ballad of Feelings and Hallucinations, Golden Land (ανέκδοτο, στίχοι: J. Darion), Τα παιδιά κάτω στον κάμπο (στίχοι: Μ. Χατζιδάκις), κ.ά.

Το πρόγραμμα συμπεριλαμβάνει επίσης την Κινηματογραφική Σουίτα SWEET SUITE σε πρώτη εκτέλεση. Ένα έργο του στενού συνεργάτη του Χατζιδάκι, Νίκου Κυπουργού, βασισμένο σε δημοφιλή μα και ανέκδοτα μουσικά θέματα του μεγάλου συνθέτη. Θέματα που προέρχονται από τις ταινίες:

ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ (J. Dassin, 1960-61)
ΕΛΛΑΣ Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ (W. Müller-Sehn, 1960-61)
ΧΑΜΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ (Α. Σακελλάριου, 1961)
ΤHE 300 SPARTANS (ανέκδοτο, R. Μate, 1961-62)
AMERICA AMERICA (Ε. Kazan, 1962-63)
ΒLUE (S. Νarizzano, 1967-68)
SWEET MOVIE (D. Makavejev, 1974)
FACCIA DI SPIA (ανέκδοτο, G. Ferrara, 1975)
ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΜΕΛΙΤΟΣ (Γ. Πανουσόπουλου, 1978)
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΑΤΑΔΥΣΗ (Γ. Πανουσόπουλου, 1995)

Την Συμφωνική Ορχήστρα του ΔΗΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, διευθύνει ο αρχιμουσικός Λουκάς Καρυτινός. Συμμετέχουν οι μουσικοί: Στέλλα Κυπραίου (κιθάρα) , Βιβή Γκέκα ( μαντολίνο ), Ιρίνα Βαλεντίνοβα-Καρπούχινα (πιάνο, τσέμπαλο, τσελέστα), Ηρακλής Βαβάτσικας (ακορντεόν).


ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΙΟΠΟΡΙΣΜΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΙΣΜΟ
Ο Μ. Χατζιδάκις και οι ποικίλες μορφές της μουσικής του για τον κινηματογράφο


Ο Μ.Χατζιδάκις, λάτρης και βαθύς γνώστης του κινηματογράφου και της τεχνικής του, άρχισε να γράφει μουσική σε ταινίες της Φίνος Φιλμ για βιοποριστικούς λόγους.
Ο Ελληνικός κινηματογράφος στάθηκε αφορμή να κερδίζω τα προς το ζειν, σχετικά αξιοπρεπώς, γράφοντας μουσική υπόκρουση. Τα τραγούδια των ταινιών τα έγραφαν οι γνωστοί του καιρού «Tραγουδοποιοί» της μόδας, όμως αργούσαν να φέρουν τα τραγούδια τους. Η καθυστέρηση μας «μελαγχολούσε» τόσο τον Φίνο όσο κι εμένα. Μια μέρα του είπα να τα γράφω εγώ για να μην περιμένουμε. Δοκιμάσαμε με το «Γαρύφαλλο στ’ Αυτί». Η επιτυχία του με υποχρέωσε να γράφω τραγούδια για τον Ελληνικό κινηματογράφο.

Tο 1959, στο Α' Φεστιβάλ Τραγουδιού που διοργάνωνει το Ε.Ι.Ρ, ο Χατζιδάκις κερδίζει το πρώτο βραβείο με το τραγούδι Κάπου υπάρχει η Αγάπη μου, τραγούδι που την ίδια χρονιά θα εντάξει στην ταινία του Ντίμη Δαδήρα Ραντεβού στην Κέρκυρα.

Το 1960 κερδίζει στη Θεσσαλονίκη το πρώτο βραβείο μουσικής στην Α’ Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου για την ταινία του Νίκου Κούνδουρου Το Ποτάμι.
Το 1961 του απονέμεται το βραβείο Oscar για το τραγούδι Τα Παιδιά του Πειραιά (το μοναδικό μη αγγλόφωνο τραγούδι που βραβεύτηκε ποτέ στην ιστορία των Oscar), από την ταινία του Jules Dassin Ποτέ τηνΚυριακή και ταυτόχρονα γίνεται ο πρώτος Έλληνας συνθέτης που κάνει γνωστό το ελληνικό τραγούδι έξω από τα σύνορα της χώρας. Το 1968, όταν η ταινία παρουσιάστηκε στο Μπρόντγουεϊ ως μιούζικαλ με τον τίτλο Ilya Darling, ο Χατζιδάκις ήταν υποψήφιος και για το βραβείο Tony.
Το 1962, ηχογραφεί το τραγούδι All alone am I (Μη τον ρωτάς τον Ουρανό, από την ταινία Το νησί των Γενναίων) με την Brenda Lee και κερδίζει το βραβείο CMA (Country Music Association) για το καλύτερο τραγούδι της χρονιάς στην Αμερική.

Παράλληλα με τις άλλες δραστηριότητες του (θέατρο, μπαλέτο, μουσικές παραστάσεις, έργα για πιάνο, κύκλοι τραγουδιών, κ.ά.) από το 1946 ο Μάνος Χατζιδάκις θα συνθέσει μουσική για 76 ταινίες: Κάλπικη Λίρα (Γ. Τζαβέλλα 1954), Μαγική Πόλις (Ν. Κούνδουρου, 1954), Στέλλα (Μ. Κακογιάννη, 1955), Ο Δράκος (Ν. Κούνδουρου, 1956), Το Τελευταίο Ψέμα (Μ. Κακογιάννη, 1957), Μανταλένα (Ντ. Δημόπουλου, 1960), Χαμένα Όνειρα (Αλ. Σακελλάριου, 1961), In the Cool of the Day (R. Stevens 1962), America-America (E. Kazan, 1962), Topkapi (J. Dassin, 1963), Τhe Steps (L. Hirschfield, 1966), Blue (S. Narizzano, 1967), Τhe Pedestrian (M. Shell, 1973), Sweet Movie (D. Makavejiev, 1974), A la recherche de l’ Atlantide 1 & 2 (ντοκιμαντέρ του J. Y. Cousteau, 1977), Tαξίδι του Mέλιτος (Γ. Πανουσόπουλου, 1978), Memed my Hawk (P. Oustinov, 1983), Ήσυχες Μέρες του Αυγούστου (Π. Βούλγαρη, 1992), κ.ά.

Στις περισσότερες από αυτές τις ταινίες, ο Χατζιδάκις εκτός από συνθέτης λειτούργησε και ως δραματουργός, όπως γράφει ο Καζάν στην αυτοβιογραφία του:
Ο Μάνος πίστευε ότι πιο ουσιαστικό ήταν ο τρόπος που αποδιδόταν η μουσική κι όχι η ίδια μελωδία. Όταν έκανε πρόβες με την ορχήστρα του, καθόταν στο πιάνο, ετοίμαζε τη βασική μελωδία για τους μουσικούς του κι ύστερα πήγαινε στον καθένα ξεχωριστά και τους έλεγε πως ήθελε να παίξουν. Αυτή η μέθοδος έχει ένα πλεονέκτημα. Επιτρέπει στο συνθέτη και στους μουσικούς ν' ανταλλάσσουν απόψεις και να δείχνουν την κοινή τους εμπιστοσύνη. Καθώς ήμουν σκηνοθέτης, μπορούσα να το καταλάβω.

Το 1970 κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας The Martlet’s Tale στη Ρώμη, θα γνωρίσει τον Nicola Piovani (Oscar μουσικής για την ταινία Η Ζωή είναι Ωραία). O Piovani θα δουλέψει ως βοηθός του, σε αρκετές κινηματογραφικές παραγωγές. Όταν ο Nino Rota -αγαπημένος φίλος του Χατζιδάκι- πέθανε, ο Χατζιδάκις αφού «αρνήθηκε» λόγω συγκυριών την πρόταση του Federico Fellini να γράψει μουσική για την ταινία του La Νave Và, πρότεινε στη θέση του τον Nicola Piovani.

Λίγο πριν «φύγει», ο Μάνος Χατζιδάκις είχε αρχίσει να επιλέγει γνωστά και ανέκδοτα τραγούδια του από τον κινηματογράφο, που σκόπευε να τα παρουσιάσει με νέα ενορχήστρωση.