More About Eleftheria...



Enter your email address:

Latest Video-clip

«Έχω συνηθίσει τις κακές κριτικές»

Με νωπές ακόμα τις εντυπώσεις από τη συμμετοχή της στη μεγάλη γιορτή της Τελετής Λήξης και με το βλέμμα, ήδη, στραμμένο αλλού - το πρόγραμμα των εμφανίσεών της σε Αθήνα και εξωτερικό δεν αφήνει πολλά περιθώρια χαλάρωσης - η Ελευθερία Αρβανιτάκη είναι από τους καλλιτέχνες που σίγουρα θα θυμούνται το καλοκαίρι του 2004 σαν μια ξεχωριστή στιγμή της πορείας τους. Κατ' αρχήν η γνωριμία της και η συνεργασία της με τον Φίλιπ Γκλας στον... πολυεθνικό «Ωρίωνα», που έκανε παγκόσμια πρώτη στο Ηρώδειο (οι στιγμές που είπε το «Τζιβαέρι» θα μείνουν χαραγμένες στη μνήμη μας), δεύτερον η προετοιμασία για το μεγάλο γεγονός της Τελετής Λήξης και, τρίτον, το δικό της πλάνο δράσης (όπου εντάσσεται και η συναυλία της στον Λυκαβηττό την ερχόμενη Δευτέρα) σε συνδυασμό με την ευχάριστη, αλλά πάντα φορτισμένη, αναμονή του πρώτου φιντ μπακ από την κυκλοφορία ενός καινούργιου δίσκου, είναι γεγονότα που σημάδεψαν έντονα το καλοκαίρι που φεύγει.

«Από τον Φεβρουάριο που ξεκίνησαν οι παραστάσεις και γινόταν ταυτόχρονα και ο δίσκος, είναι και θα είναι για αρκετό καιρό ακόμα, ένα διαρκές ταξίδι», λέει. «Κυριολεκτικά και μεταφορικά. H σεζόν κλείνει στις 3 Οκτωβρίου με μια συναυλία στο Λονδίνο. Είμαι καλεσμένη στο Royal Festival Hall».

Συνεχίζεται με την ίδια φόρα το εξωτερικό; Νομίζω ότι τα δύο τελευταία χρόνια επικεντρώνεσαι περισσότερο στην Ελλάδα.

«Απλά φέτος δεν κατάφερα να μετέχω στα φεστιβάλ όπου με είχαν καλέσει, γιατί είχα τη δική μου περιοδεία. Ήταν η Τελετή Λήξης, ο Φίλιπ Γκλας... Θα ξεκινήσω πάλι από την ερχόμενη άνοιξη, με τον Φίλιπ Γκλας και τον "Oriona". Ισπανία, Αμερική, Νότιος Αμερική».

Ο νέος δίσκος θα κυκλοφορήσει εκτός Ελλάδας;

«Θα κυκλοφορήσει από τη Verve Λονδίνου. Όπως ακριβώς το "Best of", η "Εκπομπή" και το live απ' το "Γυάλινο". Ναι, το εξωτερικό συνεχίζεται σταθερά, αλλά για πολλά πράγματα που κάνω δεν στέλνω δελτία Τύπου, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν δημοσιεύονται. Ακόμη και προσωπικές περιοδείες, ας πούμε στην Ισπανία, που είναι ένα γεγονός, μπαίνουν σε κάτι... στηλίτσες ή δεν μπαίνουν καθόλου. Δεν θα το έλεγα ποτέ, αλλά μια που το 'φερε η συζήτηση...».

Το ίδιο παράπονο φαντάζομαι θα μπορούσε να έχει και η Σαβίνα Γιαννάτου.

«H Σαβίνα κάνει εξαιρετική δουλειά έξω, αλλά το ρεπερτόριό της δεν είναι ελληνικό. Είναι μια μεσογειακή τραγουδίστρια. Έχει διαφορά αυτό. Το δικό μου ρεπερτόριο είναι καθαρά σύγχρονο ελληνικό τραγούδι. Ελληνικό τραγούδι που ταξιδεύει εκτός Ελλάδας».

Να έρθουμε στη νέα δουλειά «Όλα στο φως» (Universal). Πολυσυλλεκτικός δίσκος και μάλιστα με διάφορα είδη τραγουδιών. Από καθαρό ποπ μέχρι τραγούδια με παραδοσιακό χαρακτήρα.

«Είναι μια συνεργασία με τραγουδοποιούς. Ανθρώπους με τους οποίους γνωρίζομαι από χρόνια και μου άρεσε πολύ να γράψουν τραγούδια για εμένα. Με όλους αυτούς τους ανθρώπους συνεργάζομαι για πρώτη φορά».

Είναι ικανό αυτό το concept να στηρίξει έναν καινούργιο δίσκο;

«Τι θα πει ικανό ή μη ικανό concept; Υπάρχουν ικανά ή μη ικανά concept; Καλά ή κακά; Είναι θέμα ηθικής τάξης δηλαδή;».

Όχι. Είναι θέμα τρόπου σκέψης. Το να βρει κανείς καλά τραγούδια δεν συνιστά μια κεντρική ιδέα πάνω στην οποία βασίζει μια δουλειά...

«Και είναι εύκολο να βρει κανείς καλά τραγούδια;».

Τουναντίον, είναι πολύ δύσκολο. Αλλά, η ερώτησή μου ομολογώ ότι υποκρύπτει μια δική μου γνώμη. Ο δίσκος μπορεί να είναι εξαιρετικός, αλλά ο ακροατής καταλαβαίνει αμέσως ότι δεν υπήρχε καμιά ιδιαίτερη διάθεση καινοτομίας, κάτι που θα τον πάει ένα βήμα πιο μπροστά. Εκείνον ή εσένα.

«Εγώ νομίζω ότι είναι ένας δίσκος με πολύ καλά κομμάτια. Θεωρώ το τραγούδι του Ξυδάκη εξαιρετικό, το κομμάτι του Πάπου εξαιρετικό, του Αλκίνοου επίσης, το κομμάτι του Ζήκα ένα πάρα πολύ ωραίο κομμάτι. Και αναφέρομαι ειδικά σ' αυτά, γιατί είναι τραγούδια που δεν έχουν παιχτεί στα ραδιόφωνα. Και, εδώ που τα λέμε, τι σημαίνει να προχωράς κάθε φορά και να κάνεις κάτι καινούργιο; Το ζητούμενο είναι να υπάρχει καλή πρόθεση και ειλικρίνεια - και αυτό ισχύει σε όλες τις τέχνες. Κι αυτός ο δίσκος τα έχει αυτά. Ήταν μια ειλικρινής συνάντηση...».

Ομολογώ ότι ξαφνιάστηκα όταν είδα το όνομα του Μιχάλη Χατζηγιάννη στα τραγούδια. Κακώς ίσως, αλλά δεν το περίμενα.

«Γιατί;».

Ίσως γιατί είναι συνδεδεμένος στο μυαλό μου με ποπ ρεπερτόριο...

«Το "Μακό" (σ.σ. του Αντώνη Μιτζέλου, που έγινε μέγιστη επιτυχία με την Ελευθερία) είναι καθαρά ποπ τραγούδι. Ο Χατζηγιάννης μου αρέσει. Ορισμένα κομμάτια του μάλιστα, πάρα πολύ. Όλα τα υπόλοιπα δεν μπορώ να τα καταλάβω».


Ελληνικό τραγούδι στο εξωτερικό
Ο προηγούμενος δίσκος («Εκπομπή») έδειχνε την ανησυχία σου να μπολιάσεις το ρεπερτόριό σου με νέους ήχους, να συνεργαστείς με ξένους καλλιτέχνες.


«Δεν το είδα πουθενά έτσι γραμμένο. Το αντίθετο, υπήρχε μονίμως μια φιλύποπτη κριτική, ώρες ώρες σχεδόν ρατσιστική. Από πού κι ως πού να συνεργάζομαι με ξένους - δεν είχαμε, λέει, Έλληνες; - και γιατί να κάνω πράγματα που στοχεύουν στο εξωτερικό; Στο μεταξύ, η "Εκπομπή" δεν είχε τέτοιον στόχο. Μια καταγραφή εμπειριών ήταν. Η γνωριμία μου με ανθρώπους που συναντηθήκαμε, γίναμε φίλοι, δουλέψαμε μαζί, προσπαθήσαμε να "παντρέψουμε" ήχους».

Δεν είναι θεμιτό να θέλει ένας τραγουδιστής να ανοιχτεί και στο εξωτερικό;

«Ναι, αλλά δεν γίνεται έτσι. Στο εξωτερικό για να ανοιχτείς πρέπει να έχεις προσωπικό ρεπερτόριο. Ελληνικό. Αν κατάφερα κάτι μέχρι τώρα το κατάφερα γιατί, κατά τη γνώμη τους, εκπροσωπώ το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι. Κι όχι γιατί συνεργάστηκα με την Dulce Pontes. Αλλά άντε να το καταλάβουν αυτό...».

Σε φρενάρουν οι κακές κριτικές;

«Τις έχω συνηθίσει πλέον...».
ΤΑ ΝΕΑ , 03/09/2004 , Σελ.: P23Κωδικός άρθρου: A18029P231ID: 431173

1 σχόλια:

  1. kejing2002 είπε...
     

    hello! A Good News,google introduce a very user-friendly browser,Free download Quickly,Please visit my blog thank you

Δημοσίευση σχολίου